Adana'da yaşamak

İyilik, kötülüğün tek yumurta ikizi...

Güzellikle çirkinlik; haramla helal; doğruyla yanlış, yüce ile rezil gibi...

Adana'da yaşamak hem tanrısal bir ödül, hem de cehennemi bir cezadır.

Güzel olan her girişimin gölgesine, kötü niyetli bir çıkar gizlenmiştir.

Adana'ya bir değer katmak için çırpınanlar ile Adana'dan bir değeri kendilerine katmak için çırpınanlar... Bazen karşı karşıya bazen yan yana...

Ve kapılar yapılmıştır her yetkilinin odasına; küçük küçük kapılar... Öylesine küçük kapılar ki, girmeniz için küçülmeniz ve eğilmeniz gerekir. Kocaman sıfatları vardır; kendilerinden büyük. Ve her sabah, o küçücük kapılardan önce kendileri girerler; küçülerek ve eğilerek.

Bu kapının kendilerini küçültmüş olduğunu bildikleri için, her gelenin daha küçülmesini ve daha eğilmesini isterler.

Küçülmeler ve eğilmeler besler, küçülmüş ve eğilmiş sakat ruhlarını.

Adana'da yaşamak hem tanrısal bir ödül hem de cehennemi bir ceza.

Tek yumurta ikizi gibi; ödül ve ceza...

Bazıları hizmeti ibadet kabul eder ve onlar; "Adana tozlu bir mücevherdir, elbirliğiyle bu tozu üfleyelim" der; mücevheri ortaya çıkarmak için.

Kimi de bu mücevheri cebe atmanın sinsi planları içinde.

Kimileri "Ortak Akıl" der; kimileri, aklı bir kenara koyup ortak peşinde.

"Hizmet ediyorum" böyle tapınır Adana'da hükmedenlerin riyakârlığı, çöplerin üreme hızı, toplanma hızından yüksek.

Sevinçleri paylaşma hızı; acıları paylaşma hızından yavaş.

İyi olan her şey korkutur, hükmedenlerin riyakarlığını.

"Ya iyi olursa her şey" ve kesilirse kendilerine doğru akan su, öyle korkarlar iyiden.

"Ya barışırsa herkes birbiriyle" aç kalır, kargaşadan beslenenler.

Hükmedenler riyakârsa, korkakların ve kargaşadan beslenenlerin oyuncağı olur.

Ve riyakârsa hükmedenler, küçülttükleri kapılarda dik duramazlar; eğilmek küçülmek zorunda kalırlar.

Kim demiş "bu bir kaderdir" diye?

Kendi elleriyle kendi tabutunun çivisini çakanlara kader ne yapsın?

Bunlar cezasıdır Adana'da yaşamanın.

Ama ödülü de az değildir ve bu altmış asırlık gözlerle bakan kentin.

Dostlar da vardır o kapıların ardında, erdemleriyle yaşayanlar ve yaşamını erdemle dolduranlar.

Bu güzel kentin en güzel yanı Seyhan Kıyısında bir çınar ağacının gölgesidir.

Hiçbir riyakârlığın ulaşmadığı, "Müdür, Başkan, Yön. Krl. Başk," gibi hiçbir sıfatın kirletemediği.

Bütün cezalarına karşı, Adana'da yaşamak bir ödüldür.

Giderek küçülüyorsunuz ey küçük insanlar! Ne kadar çok insan eğilirse karşınızda o kadar küçülüp ufalıyorsunuz.

Ve siz küçülüp yok oldukça o denli ödül olacak Adana'da yaşamak.