Asalet mi? Eğitim mi?

Bir diyarda falanca padişah kediyi öyle bir eğitmiş ki, kedi padişah elini şıklattığında iki ayağı üzerinde yürüyüp, iki ayağıyla bir tepsi taşıyıp kahve servisi yapar hale gelmiş. Padişah da bunu göstermek için vezirini ve tüm saray erkanını toplamış ve gösterinin bitiminde vezirine dönüp:

Görüyor musun vezirim eğitim ne kadar önemli? Demiş. Vezir de haklısınız lakin asalet de çok önemlidir. Hatta bence asalet olmadan eğitimin de bir önemi yoktur demiş…

Padişah ise hayır eğitim daha önemlidir dese de vezir soyluluk da ısrar etmiş… Derken münakaşa uzamış gitmiş. Padişah sonunda sinirlenmiş ve vezire: Sana 3 gün mühlet… İddianı ispat edemezsen, acımaz kelleni alırım…

Vezir bir yandan durduk yere inatlaştığı için hayıflanırken, biryandan da iddiasını nasıl ispatlayacağını düşünmeye başlamış. Günlerce süren kendi iç dünyasında ki mülahazalardan sonra, elinde bir kutu ile padişahın huzuruna çıkmış...

Hünkâr sormuş; İddianın ispatı nedir? Vezir, Padişahtan kedisine kahve servisi yaptırmasını rica ederek, ispatını öyle sunacağını söylemiş. Padişah elini şıklatmasıyla kedi elinde kahve fincanı ile içeri girip tam kahve sunacakken, vezir elindeki kutudan fareyi salıverince fareyi gören kedi tepsiyi padişaha fırlataraktan fırlamış farenin peşine...

      Anadolu’da bir söz var: Asıl azmadığı gibi tuzda kokmaz derler…

                                                         ***

Rivayet odur ki; Şeriat bilgini, molla kasım bir gün kütüphanede ki yazılı evrakları vs incelerken gözüne bir divan haline getirilmiş ciltlerle şiir ilişir… Ulema molla bir su kenarına oturup şiirleri okumaya başlar.  İlk binini okuduktan sonra şer-i hükümlere aykırı bulmuş ve yakmış.

İkinci binini yine aynı menfi sebeplerden ötürü suya atmış. Lakin üçüncü binlik cilte başlayınca karşılaştığı beyit Mollanın ruhunda derin derin fay hatlarının oluşmasına neden olmuş… Beyitte Yunus der ki;   

Derviş Yunus sözü eğri büğrü söyleme

Seni HİZAYA çeken bir Molla Kasım gelir

Yalnızca şer-i hükmü hak sayan meczup Molla, Divanı öpüp alnına koyar ama ne çare ki elde bin şiir kalmış taki günümüze kadar gelen…

                                                                                            Sevgi Saygı Ve Dua İle