Aşkın ‘N’ hali

Aşkın en yalın hali nedir desem... Veya yaşı var mıdır.? Her yaşın ayrı bir güzelliği varsa da, değişkenlik gösterir mi? Gösterirse ne gösterir. Kişinin kendisini bilmesi lazım. Dürüstçe, samimice kendine cevap vermesi lazım. Peki Atilla İLHAN dizeleriyle başlayalım...

"ne kadınlar sevdim zaten yoktular

yağmur giyerlerdi sonbaharla bir

azıcık okşasam sanki çocuktular

bıraksam korkudan gözleri sislenir

ne kadınlar sevdim zaten yoktular

böyle bir sevmek görülmemiştir. "

Böyle bir sevmek, sevilmek görülmemesi dev gibi şairin dizeleriyle, kime ve neye göre? oysa bir sevdadır yaşamak. Bazen bir kuşun kanadında, bazen mevlevi aşkla, kimi zaman bir deniz kenarında ve yine bir bardak çayda şeker olarak. Ya şeker kullanmıyorsak, o zaman da  içine atmadığımız şeker olarak.  Ve yine devam ediyor...

" hayır sanmayın ki beni unuttular
hâlâ ara sıra mektupları gelir
gerçek değildiler birer umuttular
eski bir şarkı belki bir şiir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir "

Unutmak kolay olmasa gerek. Kim böylesine sevgiyi unutur ki. Unuttuysa zaten sevgili olamamıştır. Üç günlük dünya deriz. Deriz de, yaparız yine yapacağımızı. Elinden tutanlara da, tutmayanlara da...
"yalnızlıklarımda elimden tuttular
uzak fısıltıları içimi ürpertir
sanki gökyüzünde bir buluttular
nereye kayboldular şimdi kimbilir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir "

Nerelere daldınız gittiniz kim bilir. Haydi, haydi dürüst olun kendinize. Unutamadığınız gözler, eller, yürekler bir bir geçer bazı zamanlar da depreşir yaralar. Kanatırcasına ısırılan dudaklar. Büyü bozulmaz. Etkisi çabuk bitmez. Yara çabuk sağılmaz. Öyle anda gelir ki akla, delerde geçer. Zamanı yoktur. Ansızın, birdenbire. Böyle bir şeydir sevmek işte. Sözlüklerde “insanı bir şeye ya da bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu” olarak tanımlanırsa da, bu tanımın yetersiz ve yüzeysel olduğunu söyleyen bir çok yazar, sevginin tam anlamıyla tanımlanamayacağını düşünmektedir. İşte tam da bu noktada başlıyor her şey. Tam tanımı olmayan bir duygu, his. Yetişme tarzının ve ebeveynin verdikleri de katılırsa ortaya çıkan tablo üstad Atilla İLHAN'ın dizeleri ile inat bir Türkçeyle tanımlanmakta.

Yaşı türü zamanı cinsi olmayan bir durumdur SEVGİ. Nereden neye, nasıl baktığınıza bağlı. Bugün içinde bulunduğumuz toplumda yaşanan olumsuz tepkiler ve olaylar, eminim temelinde sevgisizlikten kaynaklanmakta. Yetişme biçimi ve hep bir eksik kalınmışlık etken olarak ön planda. Temelden başlamalı. Bazen geri dönülmeli. Belki geri dönüş bir sıçrama olacaktır. Başarı ve başarısızlıkların temelidir SEVGİ. Bilmek lazım başlamak için, farkındalık lazım devam etmek için. Sevgi saygı hakkaniyet ve muhabbetle... Üretim devam ediyor.

"Beni koyup gitme ne olursun, durduğun yerde dur
Kendini martılarla bir tutma , senin kanatların yok
Düşersin yorulursun, Beni koyup gitme ne olursun
Bir deniz kıyısına otur, gemiler sensiz gitsin bırak
Herkes gibi yaşasana sen, işine gücüne baksana
Evlenirsin çocuğun olur, sonun kötüye varır
Beni koyup gitme ne olursun,
Elimi tutuyorlar ayağımı, yetişemiyorum ardından
Hevesim olsa param olmuyor, param olsa hevesim
Yaptıklarını affettim, seninle gelmeyeceğim
Beni koyup gitme ne olursun..." 

Atilla İLHAN