BANA BAK, VATAN HAİNİ

Bildim bileli vatana ihanet ve hain kelimelerinden rahatsız oldum.

Daha Anadolu’nun kuş uçmaz kervan geçmez bir köyünde Amerikan süt tozu ile beslenirken, tezekle ısınırken, lastik ayakkabılarınız yırtıkken lüks sabun kokar öğretmenimiz Osmanlı padişahlarının hain olduğunu anlatmıştı.

Memleketi düşmanlara satmışlarmış.

Şapkaya karşı çıkanların, Arapça harfleri kullananların da hain olduğunu öğrenmiş olduk. 

Sonra büyüdük beslendik yüksek mekteplere gittik.

Vatan hainlerinin ne kadar çok olduğunu öğrendik.

Komünistlerin, şeriatçıların da vatan haini olduğunu öğrendik.

Türk parasının kıymetini koruması kanununa ihanet edenlerin de vatan haini olduğunu öğrendik.

Yerli malı yurdun malı her Türk koçun tenekelerini kullanmalıydı.

Baktım ki herkes vatan haini, nemim onlardan neyim eksik diyerek bende sistem tarafından vatan haini ilan edilenlerden bir guruba dâhil oldum.

Cumhurbaşkanları malum resmi tapınma günlerinde yumruklarını sıkarak kin ve nefretlerini hainlerin üzerine kusarlardı.

Askeri üniformalıların bir ana avrat sövmediği kalırdı. 

Tabi kavgada taş değmeyen, yağmurda yaş değmeyen, devletin tüm sövgülerini kutsal sayanlar için dem bu demdi,  vatan cennetti.

Sonra efendim darbe yaptılar, bize vatan haini diyenlerde vatan haini ilan edildi.  Oh oldu, güzel oldu. Medreseyi Yusufiyede dipçik zoru ile istiklal marşını kuzu kuzu söylettiler.

Sonra Kürt olduğunu söyleyenler çıktı ortaya.

Devletin resmi görüşü olan kart kurt efsanesini kabul etmedikleri için tam vatan haini ilan edildiler.

Kürt denen kavim gerekli olsa zaten devlet bunu bulur buluşturur ortaya koyardı. Demek ki yoktular. Hiç olmamışlardı. Osmanlı haritalarında Kürdistan diye bil bölge olmamıştı. Medreselerde Kürtçe eğitim hiç olmamıştı. Binlerce cilt kitap hiç yazılmamıştı.

Kongresine besmeleyle başlayan Milli Nizam Partisi vatan haini ilan edilmişti. Nasıl türkü arkadan vuran Arapların kelimeleri ile kongreye başlanırdı.

Hazım Hikmet zaten vatan hainiydi.

Necip Fazıl ondan daha beter vatan hainiydi.

Hatta Yozgat’ın etrafını tel örgülerle çevirip şeriatçı vatan hainlerini oraya toplayıp nesilleri bitinceye kadar toplumdan izale etmek gerekli idi.

Dincilerden gıcık kapan devlet, Alevilerin de varlığını kabul etmiyordu. Din veya mezhep devletin dediği şekilde olmalıydı.

Bu kritere uymayanlar külli vatan haini idi.

Başını kapatan hatunlardan, sakal bırakan hacı emmilere kadar dinde aşırı giden herkes vatan haini idi.

Zaman geçti. Berlin duvarı yıkıldı.

İşine gelmeyen herkesi hain ilan eden zihniyet hiç değişmedi.

 Memleket evlatlarını birbirine düşürenler vatansever sayılırken kanı durduranlar bunlara göre vatan haini ilan edilmeye devam ediyorlar.

Ellerinde bir hainlik mührü önlerine gelenin alnın çatına hain diye basıyorlar.

Yerleşik düzenin değişmemesini istedikleri kuralları ile insanları, gurupları aforoz etmeye devam etmek istiyor.

Memleket hayrına bir tek eseri bulunmayanların en büyük kozu ihanet edebiyatı.

Fakat anlamadıkları bir konu var.

Millet uyandı. Yemiyor bu hamasi nutukları.  Vatan hainliği ile suçlananların aslında vatansever olduğunu biliyor.

Seçim sonuçları bunu en belirgin kanıtıdır.