Bedellinin bedelini yoksullar ödüyor

Türkiye bir gün içinde terör sarmalının içine girdi. Terörü “Çözüm Süreci” diyerek minimuma indirenler bu kez “Süreç bitti” çakışıyla ülkenin bu hale gelmesindeki sorumlulardan biri oldular.

Maalesef her gün şehit cenazeleri geliyor; ocaklar sönüyor, analar evlatsız, çocuklar babasız, kucağında bebek olan kadınlar dul kalıyor. Türkiye adeta yanıyor. Ülkenin Başbakanı “Evlatlarımızı feda ederiz” diyebiliyor ama feda edilen hep yoksul çocukları oluyor.

Daha geçen gün bir anne şehit oğlunun tabutuna sarılmış af diliyor, “Affet beni oğlum 18 bin liram yoktu” diye bedelli askerliğe göndermede bulunuyor.

Bedelli askerlik çok tartışıldı. Çözüm Süreci’ne güvenerek bedelli askerliğe yeşil ışık yakanlar, şimdi yoksul anne baba, eş ve çocukların içlerinin yanmasını seyrediyor. Yine geçen günlerde şehit askerin baba evinin görüntüleri tüm medyada yer aldı. Sıvasız yıkık dökük bir bina.

En çok içi parçalayanlardan biri de dün şehit olan polisin kaldığı oda. Bir sünger yatak ve bir vantilatör var odada. Bir de spor ayakkabı. Göreve yeni başlamış, 26 günlük polis, 1 ay bile olmamış. Daha ilk maaşını bile almamıştır.

Artık halk “Neden hep yoksullar ölüyor?” sorusunu sormaya başladı. Belki bu soruya yanıt aramak şu süreçte çok tehlikeli görünebilir ama yanıtlanması gereken bir soru olduğu da açık. Evet. Biz de soralım; “Neden hep yoksullar ölüyor.”

“Biraz da zenginler ölsün” demiyoruz. Derdimiz kimse ölmesin. Ama bir savaş varsa ve gencecik çocuklar şehit düşüyorsa soruya da yanıt bulunmalı.

Terörün ülkemize verdiği tahribat elbette çok fazla. Ancak bedelli askerlik uygulaması nedeniyle bu süreçte sosyal çatışmaların da körüklenmesi riski var. Örneğin, bir mahalleye şehit cenazesi geldi ve mahallede şehitle birlikte büyümüş varlıklı bir ailenin çocuğu olan arkadaşı var. Oğluna bedelli askerlik yaptırmış aile şehit ailesine nasıl taziyeye gidecek?

Bu yazdığım fantastik bir durum değil. Gayet de olabilecek bir durum. Bundan dolayı bedelli askerlik uygulaması yeniden gözden geçirilmelidir. Yoksulların askere gidip öldüğü, varlıklı insanlarınsa para verip yaşamını sürdürdüğü bir ülkede milli birlikten ve bilinçten söz edemezsiniz.

Bu ülkenin yoksullarının görevi bu ülkenin zenginlerini ve siyasetçilerini korumak değildir. Her yurttaş eşit haklara sahipse eşitliğin gösterileceği en uygun yer ülke savunması, vatan borcudur. Bunun daha ötesi yoktur. Bedelli askerlik uygulaması mutlaka gözden geçirilmeli, ülke gerçeklerine uygun hareket edilmelidir.

Çocuklarımızı davul zurnayla askere yolluyoruz. Onlar da güle oynaya gidiyorlar. Analar özlemlerini dile getirmek için çocukları vatan borcunu ödemek için giderken göz yaşı bile dökmemeye özen gösteriyor. Oğlu askere giderken ağlamayan analar, çocuklarının dönüşünde ağlamasınlar. Sağ salim çocuklarına kavuşsunlar. Bu ülke şehit verdiğinde tüm Türkiye bilsin ki “Onlar vatan için şehit oldular, birilerine saraylarında yalılarında ihtişamını sürdürsün diye değil.”

Türkiye gencecik insanların parasızlıktan öldüğü bir ülke olmasın.

Bedellinin bedelini yoksullar ödemesin...