Beyaz torostan-tanka ve kırsaldan- şehire

Beyaz Toros arabaları farklı bir çağrışım yapmakta, korku ve ölüm getirmekte idi. Sonraki süreçte, “Biz gidersek, beyaz Toros’lar gelecek” denilmişti. Toros arabaları gelmedi ama tanklar ve zırhlı araçlar geldi. Çatışma kırsaldan şehre indi.

Dağlarda, sığınak ve mağaralarda yapılan savaş, şimdi hendeklerde, tünellerde, barikatlarda, sokaklarda; tanklarla, zırhlı araçlarla, Özel Komando Hareket Timleri ile yapılmakta, mahalleler ablukaya alınmakta, cenazeler sokakta ve morglarda günlerce beklemekte ve kimsesizler mezarlıklarına gömülmektedir. Halk göç etmek zorunda kalmış, şehrin bombalama ve patlanmadan olan enkazı arasında insan bedenlerinin parçaları çıkmaktadır.

Yeniden tutuklama furyası. Bastırma/imha operasyonlarının eylemlerine getirilen, yasal dokunulmazlık ve zor izne tabi soruşturulmazlık zırhı.

Bir de operasyonlarda “taş üstünde taş ve baş üstünde baş kalmasın” stratejik önerisi.

Haber verme ve bilgilendirmeyi bırakıp, taraf olmuş tek-tip resmi yayına dönmüş basın ve medya. Şirazeden çıkmış, verimsiz, sorun çözmez bir siyasi polemik.

*

Bunun adı nedir? Terör.

Terör bu kadar büyük ve çaplı mı olurmuş?

Anlaşılan ilan edilmemiş bir savaş yaşıyoruz. Kurtuluş Savaşından ve Kuvay-ı Milliye ruhundan bahisle, Çanakkale Savunmasına benzetmeler yapılıyor.

Yıllardır kırsalda yaz-kış süren çatışmalar ve can kayıpları, cenaze törenleri.

1990 yıllarda faili belli ve takipsiz cinayetler. Bir de beyaz Toros arabaları. Görüldüğü yerde ölümü haber veren arabalar. Binenin cenazesi iniyor ancak. Yapılan yargılamalarda ceza alan kimse yok. Gizli tanık ve devlet sırrı.

Derken 2000’lere gelindi. Çatışmasızlık dönemi birkaç yıl sürdü ve herşey yeniden canlandı. Siyasi rekabet ve hesaplar yapıldı. Sonra geldi Dolmabahçe Mutabakatı ve Çözüm Süreci, birde Akil İnsanlar Heyetleri, bu arada çeşitli Kurum ve şahıslardan Terör raporları ve nice görüşmeler.

Birgün aniden Masa devrildi. Ne Kürt Sorunu kaldı, ne Mutabakat, ne de 21 Mart 2013 Newroz Açıklaması. Suruç’ta Katliam, Diyarbakır HDP mitinginde katliam bombası, ardından Ankara Garda katliam, Sultan Ahmet Meydanında katliam, İstanbul İstiklal Caddesinde katliam ve daha nice patlamalar. Liderlere ölüm tehditleri. Yabancı devletlerin Türkiye’deki vatandaşlarını güvenlik bakımından uyarmaları.

Suriye’de değişen siyasi denge, çekilen ve silinen hatlar, el değiştiren şehirler, Kobani direnişi, Rusya’nın fiilen Suriye’deki savaşa müdahale etmesi ve bu vesileyle Süper Güç olduğunu ispatlaması, Türkiye’nin Rus savaş uçağını düşürmesi ve Rusya’dan Türkiye tarım ürünlerine, turizm sektörüne gelen boykot.

Bütün bunlara karşı “aldatıldık ve paralel devlet” mazereti. Yargılanmış, yıllarca hapis yatırılmış ve sonra serbest bırakılmış komutanlar, hapse atılmış polis şefleri, Suriye’ye gönderilmiş silahlar. Suriye’den gelen sığınmacılar ve bunların Avrupa’ya gitmesi, anlaşma ile Türkiye’ye kabulleri.

Görüldüğü gibi başlık pek çok ve önemli. Siyaset çetin ve tartışmalı.

Bu arada 07 Haziran ve 01 Kasım 2015 Genel Seçimleri. Zorlanan ve ısrar edilen Başkanlık Rejimi. Anayasa değişikliği ile gerçekleşen Genel Seçimle Cumhurbaşkanı (Recep Tayip Erdoğan) seçimi. Şimdi Yeni Anayasa Teklifi.

Bir zamanlar red ve inkâr ile kalmayıp ayaklar altına alındığı bildirilen “milliyetçilikler”, şimdi tekrar sloganlaştı, “herkes Türk’tür”. Boomerang oku tekrar sahibine döndü. Kapatılan 17-25 Aralık olayları, haklarında işlem yapılmayan dört Bakan. ABD’de yakalanan Zarrap ve mahkemede söyleyecekleri, İran’da idama mahkûm edilmiş Zarrapın ortağı Zencani ve Türkiye yöneticileri için söyledikleri.

Kamu düzenini koruma kanunu, Terörün yeniden ve genişletilerek tanımı, bizden olan-olmayan ayırımı, hainlik suçlamaları, yolsuzluklar ve açığa çıkmış kamu vicdanını yaralayan ahlaki olaylar/iddialar.

Biliyorum hava karardı. Ama bu hep böyle olmaz. Şafak yakındır. Birlikten güç doğar. Hep birlikte…

*

Burda söz derine düştü. Ali Dayı’nın tembihi hatırıma geldi:

Ali Dayı seslenmiş, “oğlum Hasan” demiş,” al sana bir çift öküz ve bir de saban. Tarlayı sık sür, derin sür, öküzleri incitme” demiş.

Hasan bakmış, düşünmüş “bu nasıl olacak” demiş ve karara varmış. Tarlayı sık ve derin sürmüş, öküzler ter içinde mecalsiz kalmış.

Neden sonra tarlaya gelen Ali Dayı, öküzlere bakmış üzülmüş ve öküzleri göstererek Hasana seslenmiş: “Lan Hasan, oğlum bu ne haldir?” demiş.

Hasan cevabını hazırlamış ve Ali Dayı’ya seslenmiş: “Bak bak Ali Dayı, bu ne güzel fehlandır!” demiş (Fehlan: Sürülmüş tarla) ve eklemiş:”Kusura kalma Ali Dayı, terlemeden olmaz!”demiş.

Hasan yaptığını anlatmış: “Tarla engebeli, taşlı olunca, saban hep hopladı, öküzler yaralandı, olmadı. Ben de bastırdım sabanı, toprağın altını üstüne evirdim, öküzler de terledi. Taşları kenara topladım,  tarla imarını buldu, hayırlı olsun” demiş.

Hani siyasiler, suçlama konuları için diyorlar ya “bunu sonuna kadar araştıralım, ucu kime dayanırsa dayansın”.

İşte öyle. Kim terlerse terlesin, taşlar, iri kesekler ayıklansın, engel aradan kalksın.

Ve gelsin, birlik içinde demokrasi, gelsin eşitlik ve güvenlik, elbette ki özgürlük de gelecek.