Borç yiyen kesesinden yer!

“Hüseyin Sözlü yatırım için 110 milyon lira borçlandı.”

Haberin başlığı genelde bu şekildeydi.

Ülkemizde belediyelerin durumu malum. Hemen hepsi borç yükü altında eziliyor. İktidara mensup olanlar belki biraz daha avantajlı ama genel anlamda borçla götürülüyor işler.

Adana’nın belini de metro borcu büküyor. Yanılmıyorsam Adana Büyükşehir Belediyesi’nin İller Bankası gelirlerinin yüzde 40’ı metro borcuna kesiliyor. Bu daha belki de iki dönem böyle olacak. Bu büyük kesinti Büyükşehir Belediyesi’nin büyük yatırımlara girmesini de engelliyor.

Bu nedenle önemli yatırımlar için Büyükşehir Belediyesi’nin borçlanması gerekiyor.

Aynı durum Zihni Aldırmaz döneminde de yaşanmıştı. Zihni Aldırmaz borçlanmış; bu parayla Sular’daki alt geçidi yaptırmış, Ray Sokak ve Türkmenbaşı Bulvarı’nın devamında kamulaştırmalar başlamış ve yıkım işlemleri büyük ölçüde tamamlanmıştı. Ayrıca Denizli Mahallesi’ndeki tren hattının altından geçecek iki alt geçit inşaatına da başlanmıştı.

Bunların tümü o dönem borçlanarak yapılmıştı. Üstelik para belediyenin kasasına girmemiş ve direk İller Bankası tarafından müteahhit hak ediş yaptıkça ödeme gerçekleştirilmişti.

Parası hazır olmasına karşın Hüseyin Sözlü döneminde Zihni Aldırmaz’ın başlattığı bu projenin yavaşladığını gözlemliyoruz.

Neyse o başka bir yazı konusu...

Yukarıda belirttiğim nedenlerden dolayı belediyelerin borçlanmasını doğal karşılamak gerekiyor. Seyhan Nehri Adana’yı ikiye bölüyor. Baraj Seddi’nden Güney Seyhan’a kadar Mustafa Kemal Paşa Köprüsü, Girne Köprüsü, Tarihi Taşköprü ve Regülatör Köprü dışında geçiş yok. Bunlar da ihtiyaca cevap vermiyor. Zaten Taşköprü araç trafiğine kapalı.

Adana’nın acil ihtiyaçlarından biridir nehrin iki yakasını farklı noktalardan bir araya getirmek. Belediyenin bunları kendi olanakları ile yapmasına da imkan yok. Zorunlu olarak borçlanacak. Borçlandı da...

Buraya kadar her şey normal...

Basının bu borçlanma kararını desteklemesi de normal.

Ancak Hüseyin Sözlü’nün yarısı kadar borçlanma yetkisi alan Zihni Aldırmaz’ın o dönem neden çok sert eleştirildiği anlamıyorum. “Belediyeyi borç batağına sürüklüyor” diyen yerden yere vurulmuştu. Şimdi yine borçlanma var ama herkes alkışlıyor.

Demek ki borçlanmak herkese yakışmıyor!