Botan Çayı’na Düşen Gölge

Hikâyeyi 2011 yılında Mardin’de düzenlenen Uluslararası Ömerli Sempozyumu’nda bir konuşmacı anlatmıştı:

Günlerden bir gün bir adam elinde bir tüfek, sürekli havaya doğru ateş ediyormuş. Sormuşlar:

-“Sen neye ateş ediyorsun?

- “Ay’a ateş ediyorum” demiş. “Niye” diye sorduklarında:

-“Gölgesi benim Botan Çayı’mın üzerine düşüyor. O yüzden ateş ediyorum” diye cevap vermiş.

Böyle saçma bir olay sanırım hiç yaşanmamıştır. Bu hikâyenin yakıştırılmasından amaç, kabile / aşiret düzlemi içerisinde bugünlere kadar gelen Kürt toplumu arasında “vatan” duygusunu geliştirmek gayreti olmalıdır.

Günümüzde Avrupa’da milli sınırların kaldırılması ve Avrupa Birliği bünyesinde insanların özgürce dolaşımda bulunması uygulaması sürdürülmektedir. Millî devletlerde etnik milliyetçilik söylemleri çoğu zaman “ırkçılık” olarak, “faşizm” olarak algılanabilmekte. Toplumu oluşturan farklı kültürlerin birer folklorik öge olarak yaşatılması kültürlerin zenginliği adına amaçlanmakta.

Adamın eline silahı verip ay’a ateş ettirmek ve buradan hareketle Kürt milliyetçiliğini güçlendirmeye çalışmak ne kadar gerçekçi. Ay’ın gölgesinin Botan Çayı’nda yarattığı o güzel manzarayı oturup seyretmek yerine ay’a ateş açmak niçin?

Bu hikâyelerle büyüyen Kürt çocukları sonunda sadece ay’a tahammülsüzlükle kalmıyorlar. Devlete de, polise de, askere de tahammül edemez bir hale geliyorlar. Bu tür hikâyelerle büyüyen çocukların eline silah verip bu sefer ay’a değil polise ateş ettirmek çok da zor olmuyor. Sonunda polis de ölüyor, onu öldürenler de ölüyor. Yazık değil mi?

Bırakınız ay’ın gölgesi Botan’a düşsün. Siz de oturup o güzel manzarayı zevkle izleyin. Polis de, turist de izlesin. Biz 1.000 yıldan beri bu topraklarda birlikte yaşıyoruz. Bir 1.000 yıl daha kardeşçe, huzur içinde yaşayabiliriz. Bu bütün Anadolu halkının ortak arzusudur.