Bu hafta ARKA PLAN'da FOTOĞRAF AŞKTIR, AŞK...

FOTOĞRAF, evet evet Fotoğraf dediniz dimi. Yaşam belirtisidir.

Serkan HEKİMCİ gözüyle;Teknoloji ne kadar ilerlerse ilerlesin, Fotoğraf Makineleri  konu seçmek gibi bir iradeye sahip olmadıkça, bu iş insana ait olacaktır.

Tahir ÜN gözüyle;  Fotoğraf bir tatmin yolu. söyleyeceklerinizi içine atmamanızı sağlıyor. Görselliği kullanarak,  bazen fısıldayarak, bazen de haykırarak ifade olanağı bulabiliyorsunuz.

Erdal KINACI ise; Önüne gelen görüntünün photo (ışık) grap ( grafik) ni okuyabiliyorsan sen artık Fotoğrafçısın. Ayrıca Fotoğraf gerçeği söylemez. Bir yorumdur. Fotoğrafçının o an ki duygu durumunu yansıtır. Olan değil, Fotoğrafçının göstermek isteğidir, gördüğümüz...

Prof. Dr. Özer KANBUROĞLU; Hiçbir öğrencimde daha kitabımı görmedim. Tabi ki öğrenci illede almak zorunda değil ama en azından otuz öğrenciden bir tanesinde görmek isterdim, mutlu olurdum ama maalesef henüz görmedim. Ayrıca çektiğiniz fotoğrafa bakın, bu fotoğraf bir ihtiyacı mı gideriyor, yoksa bir iletişim kaygısı mı taşıyor. İletişim kaygısı varsa SANAT, ihtiyacı gideriyorsa ZANAATTIR.

Prof. Dr. Orhan ŞEN; Bakmakla, görmek arasındaki fark... Buyrun ortaya çıkartın.

Prof. Sabit KALFAGİL; Çanta elde dolananlara da arada bir iyi fotoğrafa rastlamaları mümkündür, yeter ki gördükleri anda fotoğrafı tanıyabilsinler.

Nadir EDE; Uygun zamanda çekilmiş, amacına uygun bir fotoğrafın etkisi, uzun bir filmin etkisinden daha kalıcıdır.

Kazım ZAİM; Fotoğraf görsel eserden  önce fikri eserdir. Fikrini iyi kullanan ve görselleştiren, fotoğrafta da başarılı olur.

Ustaların ustası Ersin ALOK gözüyle; Fotoğrafta sonuçta bir kalem gibidir. Bazıları onu daha fazla derinleştirecek, bazıları daha az. Her çekilen fotoğraf, fotoğraf değildir...

Çerkez KARADAĞ; Fotoğraf rahatsız edici oldukça mesajını ortaya koyar. Mutlaka rahatsız etmeli, fotoğrafçıyı bile.

Tuğrul ÇAKAR; Makinanı boynuna asacağına beynine as.

Ve ustam, S. Haluk UYGUR; Fotoğraf daima doğruyu söyler! Veya doğruyu söylediği ölçüde etkilidir. Ama kimin doğrusunu? Sadece fotoğrafçının!.. Fotoğraf ne kadar güzel olursa, fotoğrafçının doğrusu o kadar kamuoyunun doğrusu haline gelir. Geri kalanlar ise yalan...

Ustama katılmamak elde mi , NEDEN FOTOĞRAF YAPIYORUZ. Halbuki günde milyonlarca kare fotoğraf yapılıyor. Fotoğraf bir yerde diğerlerinden ayrılmalı. Yine ustamın dediği gibi FOTOĞRAF BİRŞEYLERİ DEĞİŞTİRMELİ. Neden sorusuna anında cevap verebilmeli.

Sevgili Tahir ÖZGÜR'ün deyimiyle AŞK olmalı AŞK...

                Ruh olmalı, ötekileştirmemeli, gerçekten din, dil, siyaset, karıştırmamalı... Oysaki günümüz sadece fotoğrafında değil gerçek hayattan karelerde de egolar, iktidar hırsları, BİZ olmalar yerine  ben olmalar, ÇAĞDAŞLIKTAN bahsedenler, HÜMANİST yaklaşımı sadece sözde uygulayıp, insanları ötekileştirenler...

Tek soru FOTOĞRAF BUNUN NERESİNDE?

Bana FOTOĞRAFINI GÖSTER SANA KİM OLDUĞUNU SÖYLEYİM.

Hayatın gerçeği, hayatın ARKA PLAN'ı yani nasıl nerede olursak olalım, sadece başroller değişecek. Oysaki üstadların sözlerinin doğruluğunu anladığımızda, tecrübelerin bileşkesiyle yoğrulmuş ve her biri ayrı bir manaya gelen sözleriyle aslında FOTOĞRAFLARIN ARKA PLANINI aktarmaya çalıştıklarınıda anlayacağız.

Saygıdeğer okuyucular son olarak FOTOĞRAFÇI; “DOĞUMUNDAN İTİBAREN KENDİ DÜNYASINI YANSITIR” yani bir nevi KRONOLOJİK sıra ile gelişim söz konusudur. Kırılma anları vardır. Makine hediye edilmesi ve tanışma - tanıma gibi etkenler.Bazen de buhranlı günlerinde dip yapmışken sıçrama ile tavan yapacaktır.

"FOTOĞRAFLARINA BAKTIĞINIZDA  ASLINDA FOTOĞRAFÇIYI GÖRÜRSÜNÜZ"

Saygılarımla.

DÜNYAYI DEGİŞTİREN FOTOĞRAFLAR;

1)  Savaşın Terörü; Huynh Cong Ut, 1973 Diğer çocuklarla birlikte koşan çıplak kız, Vietnam’a atılan Napalm bombasından kaçmaya çalışıyor.

2)  Afgan Kızı; Steve McCurry, 1984 Gerçek kimliği 2002’ye kadar bilinmiyordu. Adı, Sharbat Gula. Yüzü, National Geographic kapakları içinde en çok bilineni ve mücadelenin zorluklarının simgesi haline geldi.

3) İnfaz; Eddie Adams,1968 General Nguyen Ngoc Loan bir mahkumu infaz ediyor. Güney Vietnam’da fotoğrafçı Eddie Adams tarafından çekilen bu kare, Vietnam Savaşı’nın ikonu oldu.

4) Göçmen anne; Dorothea Lange, 1936 Yedi çocuğunu besleyebilmek için otomobilini satan bu annenin görüntüsü Büyük Buhran’ın temsil eden kare oldu.

5) Tianenmen Meydanı; Jeff Widener, 1989 Çinli protestoculardan adı bilinmeyen bu kişi, kısa bir süre sonra askerler tarafından götürüldü. Barışçıl direnişin dünyadaki en önemli örneklerinden biri olan bu kareden sonra protestocudan haber alınamadı.

6) Times Square; Alfred Eisenstaedt, 1945 2. Dünya Savaşı’nın bitişi hakkında Amerikalıların hislerini daha iyi özetleyen bir fotoğraf yok.