Bütün erkekler toplandık!

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü dolayısıyla haber merkezine e-posta ve diğer iletişim kanallarından gelen açıklamaları gözlemledim. Ajanslardan düşen haberlere de göz gezdirdim. Yetmedi kendi olanaklarımızla izlediğimiz açıklamalara da baktım...

Ortaya ne sonuç çıktı biliyor musunuz?

8 Mart dolayısıyla kadınlardan çok erkekler konuşmuş!

Bu durum bana çok ilginç geldi.

Neden derseniz, 8 Mart her ne kadar sınıfsal bir mücadelenin adı olsa da daha çok kadınların benimsediği ve kadın haklarının konuşulduğu, kadınla ilgili sorunların tartışıldığı bir platform...

Ama yine sesi en çok çıkan erkekler oluyor!

Erkekler ne diyor?

Kadınlar çalışma hayatında daha fazla yer alsın...

Kadınların önü siyasette açılsın...

Toplumda kadınların eğitimine yönelik engeller kaldırılsın...

Cinsiyet ayrımı olmasın.

Bunları erkekler söyleyince çok bir anlamı olmuyor. Kadınlara söyleyecek söz kalmıyor.

Kadını çalışma hayatından geri koyan, siyasette önünü kapatan, cinsiyet ayrımı yapan, eğitimine engel olan hep erkekler.

Daha doğrusu erkek egemen toplum.

Erkekler hep her şeyi yapıyor hem de bunlar olmasın diye bağırıyor.

Çünkü konuştuğumuzu yapmıyor, söylediğimizi yerine getirmiyoruz.

Bence 8 Mart’ı daha anlamlı kılacak şey 8 Mart’ta erkeklere konuşma yasağı getirmektir. Bırakın kadınlar kendi sorunlarını dile getirsinler. Biz erkeklere düşense kadınların dile getirdiği bu sorunları gidermek olmalıdır.

Görülüyor ki kadının yerine konuşmakla bu işler çözülmüyor. Galiba kadınlarla ilgili tüm açıklamalar ve söylemler günah çıkarmaktan öteye gitmiyor.

Kadınlar Günü’nünde bile kadının yerine konuşup, bir anlamda onların kendi gününde söz haklarını gaspediyorsak...

Kadın haklarından nasıl bahsedeceğiz...