Coşku lazım...

Adana Demirspor iki haftadır ligin altındaki takımlara hayat veriyor. Geçen hafta Gaziantep BB’yi düşme hattından kurtaran Demirspor, dün de sahasında konuk ettiği Manisaspor’a gelecek adına umut olacak bir puan hediye etti.

Maça Mavi-Lacivertliler baskı kurmak, Manisa takımı da tempoyu düşürerek bir puan hedefiyle başladı. İlk yarıda Manisa bu oyunla Demirspor’u da tribünleri de uyuttu. Hiç ileri çıkmayı düşünmediler. Sahalarına kapanıp uzun toplar denediler. Ama sadece denediler. Demirspor kalecisi Serdar’a hiç iş düşmedi ilk yarı boyunca.

İkinci yarının da aynı şekilde başlayacağını sandık ama yanıldık. İkinci yarının başında Millijas’ı sonra da Dimitrov’u sahaya süren konuk takımın hocası belli ki ikinci yarıda gol atmayı hedeflemiş. Bir duran toptan onu da buldular.

Neyse ki birkaç dakika sonra Demirspor bir penaltı golü buldu da durumu Timur’la eşitledi.

Demirspor’un kanatları çalışmıyor. 1-1’den sonra oyunu rakip sahaya yıkan Demirspor doldur boşalta döndü ama bu çabaların hiçbiri pozisyon getirmedi. Ali Tandoğan’ın sadece adı kalmış, Hurşut’un o da yok!

Ünal Karaman 70 dakika dayandı Hurşut’a... Ama inanın başka kimse dayanmazdı, dayanamadı da tribünler...

Attamah bizi şaşırttı özellikle ikinci yarıdaki hırslı oyunuyla, Tayfur ve Oğuzhan becerikli gençler fosillerin yerine onların üzerinde durmak lazım. Bu takım baskılı da oynasa coşkusu yok. Zaten baskı da yalandan baskı, sürekli top şişiriyorlar. Bu takıma coşku aşılamak lazım. Gaziantep deplasmanındaki “ruhsuzluk” hali dün de sürdü. İnsan antrenman maçında bile daha hırslı olur. Ama takımın genel yapısında bir sorun var sanki.

Taktiksel yönden olaya bakmaktan ziyade sanki başka yerde aramak lazım sorunu. Futbolcuların üzerinden ölü toprağı atılmazsa daha çok sürpriz puanlar kaybederiz.

Yenilgiyi kabullenmeyen bir yapı gerekiyor Adana Demirspor takımına...