Dinginliğin şehri: Mersin

            Bir Mersin... yalnızlık şehri gibi gelir. 96 Kasım'ıydı ilk gidişim. Bir Pazar ve akşamların dar vakti,  saat sekiz civarı. Yapayalnızdım koca şehirde. Tren istasyonunda tek başımaydım. Hava soğuktu. Dev gibi şair Nazım'ın dizeleri ile bir anda sabahını hatırladım. Haydarpaşa Gar'ında 1941 baharında saat onbeş. Oysaki ne saat onbeşti ne sene 1941'le mekan aynıydı. Bambaşka hayatlar örtüşecekti. Benden sonra bir tren daha gelecekti. Ve daha sonra. Ben hep trenlerde olacaktım...

            İlk gidişim Üniversite münasebetiyleydi. Daha onyedimde. Direk bir evde kalmıştım. Sevgili abim Kerim'in tanıştırdıklarıyla. Şimdilerde adlarını bile hatırlamıyorum. Ev arkadaşlarımın birisi fakülte, diğeri Yüksekokul Turizm bölümlerinde okumaktaydılar. Birisi Harp okulu terk, diğeri bir başka fakülte. Yıllar sonra sorguladım bu durumu. Neden hatırlamıyorum böylesine önemli bir anı. Kısa sürmesi bir yana, hafızamda kuvvetlidir ama her neyse. Pozcu'daydı evimiz. Şimdiki adıyla Kushimoto Sokağı. Yıldız Pastanesi meşhurdu. Hemen köşede bir beyaz eşya dükkanı vardı. Mülk sahibiydi bekar evimizin ve kendi çocuğu öğrenci olduğu için öğrenci halini biliyordu. Bedavadan birazcık pahalı oturuyorduk  bekar evimizde. Üner Apartmanı giriş kat. Yahu top koştur içeride kocaman bir daire. O zamanlar deniz daha yakın, şimdiki sahil yeni yeni gelişiyor. Hatırladığım tek şey o koca sahil yolunda aşağı inilen sinema ve Kushimoto Sokağının Japonya'dan gelenlerle kardeş şehir olarak açılışı.

            Şimdilerde hem şirin ilçesi Tarsus'ta hem de memleketimin lokomotif fotoğraf derneklerinden olan Mersin Fotoğraf Derneğinin üyesi olarakta, eğlenmeye, gezmeye, tatile gidiyorum. Akşamların dinginliğini de anlıyorum, sessizliğin sebebini de . Her gittiğimde aklıma geliyor ve her gittiğimde yeni şeyler buluyorum. Oysa ki ayrılıklar da sevdaya dair, oysa ki halen sevgili misali inat yapar gibi elinden geleni ardına koymuyor koca şehir.

            Şehir denize paralel doğrultuda gelişmiş. En son otoban kavşağından çıktığımda kaybolacak kadar geniş ve engeli olmayan ( bu sadece bize özgü) çevre yolları yapılmış. Geçtiğimiz günlerde ziyaret ettiğim Üniversite'de hocam Sn. Güngör KAYA 18 yıl sonra tanıdı. Sınıftan kafaya uzattım Niyazi dedi direk. Onur duydum. Hayatının büyük bölümünü eğitime adamış sayın hocamın beni hatırlamasından. Muhabbette güzeldi, eğitim işi sıcak çayda. Varlığınız daim olsun hocam.

            Aslında Tarsus ilerleyen günlerde başlı başına bir konu benim için ama Tarsus'tan başlayıp, Bozyazı ve Anamur'da biten şehir bir taraftan Orta Anadolu bağlantılı Mut'a kadar uzanması ile bir ucu ile diğer ucu arasındaki mesafeyi yaklaşık 3-4 saate kadar çıkarıyor. 321 km.'lik kıyı şeridiyle Türkiye'nin en önemli sahil şehirlerindendir. Her bir ilçesinde ne hikayeler gizliyor şehir. Tarih, doğal güzellikler, kültür, insan ve yaşam, göçerler, deniz, yaylalar saymakla bitmez. Yani hiç ölünmeyecek gibi yaşanılası bir şehir. Hayat ve yaşama dair ne ararsanız var.     

            Mersin, eski adıyla İçel  Türkiye'min en kalabalık nüfuslu şehirlerinden. Bununla birlikte yine Türkiye'nin en büyük Liman'ına sahip olan şehir, Büyükşehir statüsünde yer almaktadır. Mersin yöresinin bilinen en eski ismi Kizzuvatna olup bu ad Hititlerde Kue, klasik zamanda ise KİLİKYA olmuştur. Kentte kültür düzeyi yüksek olup kültürel çalışmalar son derece yoğundur. Mersin ilinde okuma yazma oranı ise %99'dur. Türkiye'nin 3 büyükşehrinden sonra açılan dördüncü devlet opera ve balesi mevcuttur. Mersin Devlet Opera ve Balesi gösterilerini Mersin Kültür Merkezi'nde sergilemektedir.

            Alahan Manastırı, Kızkalesi, Ayaş, Soli-pompeipolis-, Anemurium tarihi kalıntıları, Kleopatra Kapısı, Cennet ve Cehennem, Yumuktepe gibi turizmde ilgi çekici mekanlarının yanı sıra Anamur, Kızkalesi, Susanoğlu ve Ayaş gibi plajlarıda bulunmaktadır. Tisan, Taşucu, Narlıkuyu ve Dana Adası ise turistlerin en önemli uğrak yerlerindendir. Yayla turizminde Gözne, Ayvagediği, Soğucak, Fındıkpınarı, Çamlıyayla, Namrun ve Sorgun gibi önemli yaylakları bulunmaktadır. Papa XVI. Benedictus 2008 yılında Saint Paul Yılı ilan etmesiyle Tarsus ilçesi özellikle Hristiyan kökenli turistlerin uğrak yeri olmuştur. Yine aynı yıl St. Paul Kuyusu ve Anıt Müzesi ile Mut'ta bulunan Alahan Manastırı UNESCO Dünya Miras Alanları kapsamındaki yerler listesine alınmıştır.

            Evet sevgili dostlar, yine diyecemki yazmakla bitmez bu şehir. Aslında Anadolu'mun her bir karış toğrağı yazmakla bitmez ama bize ayrılan yer bu kadar. Umarım kısa satırlarla, net ifadelerle Mersin'imizi anlatabilmişizdir. Nazımla başlayıp tarih, doğa, denizle devam edip biten bu güzel şehir, her yönüyle sizleri beklemekte. Bu hafta Arka Plan'da kalmış bir kaç kelamla sizleri bu güzel şehirle bir takım öykülerini anlatabildiysek ne mutlu bize. Haftaya yeni bir Arka Plan öyküsünde görüşmek dileğiyle, sevgi, saygı, hakkaniyet ve muhabbetle...