Ecevit ve İnönü

Genel anlamda insanlar siyasetçiye güven duymazlar. Daha doğrusu “hangi kuruma ne kadar güveniyorsunuz? anketlerinde siyasetçiler genellikle son sırada yer alır.

Bunun yakın tarihimizdeki iki istisnası ise; Bülent Ecevit ve Erdal İnönü’dür.

Bir hafta içinde bu iki siyasetçiyi de iyi duygularla andık. Hangi siyasi görüşe sahip olursa olsun, (eğer çok bağnaz değilse) bu iki isimden övgüyle söz ederler.

Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en değerli devlet adamıdır Bülent Ecevit ile Erdal İnönü.

İsmet Paşa’nın 1950’li yıllarda ilk kez dillendirdiği “Ortanın Solu” kavramı daha sonra Ecevit’in CHP Genel Başkanlığı’nda ete kemiğe bürünmüştür. “Ortanın Solu” kavram olarak günümüzde “Sosyal Demokrasi” ya da “Demokratik Sol” karşılığıdır.

Cumhuriyeti kuran kadronun ikinci adamı babası İsmet Paşa olmasına karşın siyasete girmeyi düşünmeyen Erdal İnönü siyasete adeta itilmiştir. Önce Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP), sonra da Halkçı Parti birleşmesiyle Sosyal Demokrat Halkçı Parti Genel Başkanı olmuştur.

Başkalarının isteği üzerine girdiği siyaset sahnesinden kendi iradesiyle çıkmıştır. Dünyaca ünlü bir fizikçi olan Erdal İnönü en çok dürüstlüğü ve mütevazı tavırlarıyla dikkat çekmiştir. 31 Ekim 2007’de hayata gözlerini yumduğunda bilim dünyası ve Türkiye çok şey kaybetmiştir.

Bülent Ecevit ise şairliği ile öne çıkan bir siyasetçidir. Siyasal kimliği ise 1969’da dile getirdiği, “Toprak işleyenin, su kullananın” cümlesi ile şekillenmiştir. Yolsulun, ezilenin, işçinin, emekçinin yanında yer alan Bülent Ecevit gerçek bir solcudur.

14 Mayıs 1972’de İsmet İnönü’ye karşı verdiği genel başkanlık mücadelesi vererek CHP’nin başına geçen Ecevit, son gününe kadar siyasi görüşlerinden taviz vermemiştir.

5 Kasım 2006’da öldüğünde gerisinde hiç şaibe bırakmayan bir siyasetçi olarak Hakk’a yürümüştür.

Geçtiğimiz hafta adeta seçkin isimleri anma haftasıydı. Ecevit ve İnönü...

Çok özlüyoruz onları...

Türk Solu’nun, sosyal demokrasinin bu kahramanları asla unutulmayacak. Vatanını seven ve siyasi yaşamları boyunca bunu net şekilde göstererek değişik siyasi görüşteki insanların bile hayranlığını kazanan bu iki lideri, günümüzdekileri düşününce daha çok özlüyoruz.

Bazen de onlara haksızlık ettiğimizi düşünüp, pişmanlıklar yaşıyoruz.                  

Işıklar içinde yatsınlar...