Ekmek Meselesini Çözelim

Geleneğimizde var olan; bazen akıl dışı gibi görünen, bazen anlamlandıramadığımız birçok hususun derinlikli bir temelinin olduğuna inanıyorum. Hatta; birçok konuda, Dinin (İslam’ın) kendisini zaman içerisinde gelenekte var ettiğine inanıyorum. Birçok geleneksel davranışımızda, Dinin görünmez etkisinin var olduğunu müşahede ediyorum.

Temel besin maddelerimizden ekmek konusuna yaklaşımımızda da, böyle bir mantık olduğunu görüyorum. Birçok besin maddesini yerlerde görmemize rağmen alıp kaldırmak gibi bir âdetimiz yok iken, temel maddesi un olan ekmek ve türevlerini gördüğümüz zaman, onu yerinden kaldırmakla kalmayıp, öpüp alnımıza koymak geleneğimizin temel parametrelerindendir.

Eskiler daha net ifadeler kullanarak, ekmeğe karşı hürmetsizliğin haram ve günah olduğunu söylerlerdi. Keşke bu yapımızı devam ettirebilseydik. İnsanın son nefesine kadar hemen hemen her gün, tadından bıkmadan, usanmadan tükettiği tek besin maddesi olan ekmek, maalesef artık gerekli hürmeti görmüyor.

İstatistiklere göre; Türkiye de yılda 10 milyon ekmek çöpe gidiyor. Bunun ekonomik reel karşılığı günlük 7 milyon lira, Aylık 210 milyon tl, yıllık 2,5 milyar tl göz göre göre heba oluyor. Bu olayın ekonomik boyutu.

Meselenin manevi ve vicdani boyutu, ekonomik boyutun fersah fersah üzerindedir. Dünyada milyonlarca insanın açlıktan kıvrandığı, açlıktan bağıra bağıra öldüğü bir dönemde, böyle bir manzara kabul edilemez. Ülkemiz de de açlık sınırında yaşayan milyonlarca insanın bulunduğu bir ortamda, yukarıda zikrettiğim istatistik bizleri yakar.

Meselenin Adana ayağına indiğimiz zaman durum tam bir faciadır.

Günde 300 bin adet ekmek Adana’da çöpe gitmektedir. Adana’da çöpe giden ekmek sayısının bu denli yüksek olmasının en önemli nedeni, kebapçı esnafı ve kebap kültürüdür. Bir kişilik porsiyona 2 ekmek koymak, bir parça ekmek isteyen müşteriye bir ekmeği doğrayıp servis etmek Adan kebapçılığının amentüsü hükmündedir. Ciğercileri hiç sormayın, 5 şiş ciğerle 3 ekmek servis etmek, maalesef bu şehirde normal hal almış durumdadır.

Bu şehirde ekmek israfından ayrıca, aşırı ekmek tüketimi geri kalmışlığın bir neticesi olup, bu konuyu tartışmaya açıp çözüm yolları üretmek bireyler ve kurumlar için insani, vicdani, dini ve milli bir sorumluluktur.

Konuya ekmek üretimi de yapan Adana Büyükşehir Belediyesi’nin hamilik ve banilik yapması zorunludur. Çok ciddi bir kampanya ile ekmek tüketiminin azaltılması ve israfın önlenmesi için, gerekli adımlar atılmalıdır.

Gaziantep’te tanıştığım zengin bir tüccar, bu konuya o kadar ehemmiyet göstermiş ki, sahibi olduğu iş hanının bir katını çevresindeki lokantalar başta olmak üzere, kullanılmayan ekmeklerin kurutulması ve hayvancılıkla uğraşan insanlara verilmesi için tahsis etmiş durumda. Hiçbir ihtiyacı olmadığı halde, konuya manevi bakıp bu işlerle uğraşıyor.

Yanı başımızdaki Osmaniye Belediyesi kolları sıvamış durumda. Apartman önlerine çöpe giden ekmeklerin önlenmesi amacıyla sadece ekmeklerin atılıp, geri dönüşüme tabi tutulması için kovalar yerleştirerek bir nebzede olsa çözüm arayışına girmiş durumda.

İstanbul ve Ankara başta olmak üzere birçok metropolde, STK’lar ve gönüllü kuruluşlar kampanyalarla ve kurdukları internet siteleriyle meseleye hassasiyet gösteriyorlar.

Maalesef Adana’da bu konuda tık yok. Hem fiziki, hem metafizik karşılığı ve getirisi olacak olan bu meseleye neden eğilmiyoruz?

Teklifim şudur:

Adana Büyükşehir Belediyesi’nin önderliğinde, tüm ilçe Belediyelerimiz de dahil olacağı, iş dünyası, STK’lar ve gönüllü kuruluşların desteği ile ciddi bir kampanya başlatarak bu meseleyi çözebiliriz.

İnancımızın ve vicdanımızın gereği olan böyle bir kampanyaya kimsenin karşı geleceğini zannetmiyorum ve buradan Büyükşehir Belediyesi Başkan Vekili Sayın Zihni ALDIRMAZ’ı inisiyatif almaya davet ediyorum.