Ele avuca sığmıyorlar!

Çok sıcak kanlı bir topluluk Adana Demirspor camiası. Heyecanlılar, ele avuca sığmıyorlar. Sevinçleri(miz) de üzüntüleri(miz) de abartılı.

Ligin ilk 4 haftasında 10 puan alınca şampiyonluk şarkıları söylemeye başladılar, sonra işler kötü gidince de dünyanın sonu gelmiş gibi başlarını ellerinin arasına alıp kara kara düşünmeye...

Üzerine sosyolojik araştırmaların yapılması gereken müthiş bir taraftar topluluğu.

Ölçüsü yok, grisi de...

Ya siyah ya beyaz.

Aslında doğrusu ya mavi ya lacivert. Başka renk tanımıyorlar. Başka takım ya da arma da...

Varsa yoksa Adana Demirspor...

Doğrusunu da yapıyorlar ama bazen ayarı çok kaçırıyorlar.

Örneğin Tiago olayında olduğu gibi.

Tiago iyi oyuncu, iyi golcü, özellikleri var. Bir de ezeli rakipte oynamış bir oyuncu olunca sosyal medyası da anti sosyal medyası da kahvedeki taraftarı da çıldırdı.

Zıpladılar zıpladılar. Zıplamayanı da başka şehirli olmakla suçladılar!

Futbol bir takım oyunu. Özel bir oyuncu takımın tüm havasını değişterebilir ama tek başına da bu işler olmaz. Futbol bu! Bugün yücelttiğin bir isme yarın tepki göstermek zorunda kalabilirsin. Futbol tarihi bunun örnekleriyle dolu.

Aslolan Demirspor’dur. Kimsenin bu armanın önüne geçmesine izin vermeyin. Tiago transferinde bunun ayarı epeyi kaçtı gibi.

Oyuncular gelip geçicidir. 1.5 yıl sonra sözleşmesi biter, gider başka formayı giyer. Aslolan formadır, renklerdir, armadır...

Biz hiçbir futbolcuyu kulüpten fazla sevemeyiz. Bugün sevdiğimize de yarın sövme hakkımız yoktur. Takımı sevmenin ölçüsü ve ayarı yoktur. Ama futbolculara yaklaşımımız daha ölçülü olmalıdır.

Bir de takıma, futbolcuya, teknik heyete ve yönetime yapılan her eleştiriye kaba kuvvet gösterileri ve hakaretlerle yaklaşmak Adana Demirsporlu’ya yakışmaz. Eleştiri yapanları ‘hain’ ilan etmenin ise hiç iler tutar tarafı yoktur.

Demirspor taraftarı coşkuludur, sıcakkanlı ve heyecanlıdır. Başarıda coşar, başarısızlıkta yıkılır. Ama takımından vazgeçmez. Kötü günlerde de desteğini esirgemez ama bu destek biraz arabesk modundadır.

Bütün bu gelgitlerin arasında bazen sağduyu kaybolur, unutulur.

Lütfen biraz da sağduyu...