Elif Doğan Türkmen ve Ramazan Demir

Değerli insan Elif Doğan Türkmen’e silahlı saldırı gerçekleştirilmiş.

Benim için CHP’den 1. Sıra Milletvekili adayı olması çok fazla önemli değil. Benim için değerliydi, milletvekili adayı olması değerini arttırmadı, aday olmasaydı değeri azalmayacaktı.

Sayın Ramazan Demir’i tanımıyorum. Bıçaklı saldırıya uğradı. Hakkında bildiğim basında izlediğim kadardır.

Bu saldırılar nasıl, neden kim yaptı, amaçları ne gibi konulara girmeyeceğim. Konuya farklı bir pencereden bakmak istiyorum.

Kurtuluş Mahallesi’nde yaşadığım dönemde binalar arasında bir dut ağacı vardı. Mahalleli, özellikle bizim gibi adamlar o dut ağacının gölgesinde oturur serinler ve bitişiğindeki çay ocağından ça içerdik. Ağacın kökü, bitişikteki binanın  bahçe duvarının içindeydi. Bir sabah geldik baktık, ağaç kesilmiş. Apartman yöneticisi, kuşlar, ağca doluyor ve arabaları kirletiyorlar diye ağacı kesmişti.

Hayvan desem hayvan değil; hayvanlar mesela zürafa, ağaç dallarının ucundaki yaprakları yer, böylelikle ağaç daha gür yetişir.

O ağacı kesen yönetici, yaşamı boyunca o ağaç kadar insanlara yararı dokunmamıştır. Ama bir sabah gelip kesti.

Bir bilim adamı 10 yıl cezaya çarptırılmış. Hücrede zamanını değerlendirmek isteyen bilim adamı gördüğü bir karıncayı eğitmeye başlamış. 10 boyunca karıncaya, gel, git, 10 adım gel, sağa dön, sola dön zıpla gibi yüzlerce komut ezberletmiş. Karınca bilim adamının 10 yıllık emeği. Tahliyeden sonra bilim adamı bir lokantaya gitmiş. Emek yedikten sonra 10 yıl eğittiği karıncanın gösterisini birileriyle paylaşma arzusu duymuş. Kibrit kutusuna koyduğu karıncayı çıkarıp masa örtüsü üzerine koymuş. Sağına soluna bakınmış şef garsonu görüp onu çağırmış. Şef garsona karıncayı göstererek: “Şu karıncayı görüyor musun şu karıncayı?” deyince Şef Garson hayretle karıncaya bakmış ve “Af edersiniz efendim” deyip başparmağı ile karıncayı ezip, aşağı doğru üfürmüş…”

Yaşamımızda böyle insanlar vardır. Ömrümüzü verir bir eser ortaya çıkarırız, birileri gelir af edersiniz deyip ezer. Bin bir güçlükle çocuk yetiştirirsiniz; yanlış evlik olur, af edersiniz der hayatını karartırlar. Alkollü bir sürücü gelir, çocuğunuzu ezer af edersiniz der.  

Bir binayı yapmak için yıllarca uğraşırsınız; yıkmak birkaç saatinizi alır. Bir gönlü kazanmaya yaşamınızı verirsiniz, bir fitne hepsini alır götürür. Ardından af edersiniz derler.

Affetmiyoruz kardeşim affetmiyoruz.

Bir Elif Doğan Türkmen, bir Ramazan Demir kolay mı yetişir sanıyorsunuz.

Böyle kaybedildi güzel ülkemin değerleri.

Hani Bahriye Üçok’lar; Turan Dursun’lar… Nerede Abdi İpekçi’ler; Uğur Mumcu’lar?

Onları vuranların bu dünyaya katkıları onlar kadar var mıydı?

Değerli kardeşim, değerli insan Elif Doğan Türkmen ve Ramazan Demir…
Lütfen, size el uzatan alçakların değerine düşmeyin. Ki düşmeyeceğinizi tahmin ediyorum…

Haksızlığa uğrayan her mahkum celladından uzun yaşar.

Cellat sadece can alan değil; yaşam sevincini alan da cellattır.

Demokrasiye, insan hak ve özgürlüklerine el, dil uzatan da cellattır.

Bu nedenle sizlerin daha uzun yaşayacağınıza inanıyorum.

Acil şifalar diliyorum.