Endişeliyim!

Vaktin bütün demlerine ilişkin olarak duyulan, duyulması gereken “kaygılar”; kişinin benimsemelerine göre çeşitlilik gösterse de, “olması gereken” bireysel ve toplumsal kaygılar, aynı havzadan doğar ve aynı zeminde buluşur!

Fertlerin tercihlerine bırakılan referans niteliğindeki “değerler manzumesi”, sosyolojik realitelerimizin temel dinamiğini oluşturur! Fikirlerin çeşitliliği, bu benimsemelerin ışığında yol alıyor. Ancak bundan sonrası alınan kararlar, geleceğimizin, “yangın yeri” ve/ya “huzur bahçesi” olmasında belirleyiciliği açısından büyük önem taşıyor.

İçinde bulunduğumuz ortam ve soluduğumuz iklimin kesafeti, her dönemden fazla dikkat ve rikkatle, daha çok özenle düşünmemizi gerekli kılıyor!

Geleceğimize ilişkin olarak “kararvericilerimizin” içinde bulundukları “zor durum ve dönem”in zorluk derecesine ilişkin “i m t i h a n” boyutumuzda, toplumsal olarak “sınıfta kalma” tehlikesi açısından endişe duyuyorum!

İçinde bulunduğumuz olumsuzluklara olan “katkı payımızın” dehşet verici etkisi, sivil ve siyasi inisiyatifin acı verici sonuçlarından dolayı üzülüyor ve endişe duyuyorum!

Hala aynı sakızı çiğneyenlerimizin, aynı bıktırıcı senfoniyi çalanlarımızın verdiği hasarların, geleceğimizi heba etmesinden endişe duyuyorum!

28 Şubat mağduru yüzlerce inanan insanın hala hapishanelerdeki “tutsaklık” hallerinden dolayı ilgisiz ve umursuz duruşumuzun “vebal” boyutunun bizleri yakıp kavurmasından endişe duyuyorum!

İnsanların; “Benlik” virüsünden dolayı, kendilerini “ilahlaştırdıklarının farkında olmamalarından” ötürü derin endişe duyuyorum!

Dünyanın her yerinde olduğu gibi, kaosun hüküm sürdüğü doğu yakamızda, inanan insanlarımıza musallat olan şeytanın taşeronlarının, acımasız hamlelerinin değişik boyutlarıyla yöre halkına, adam, kadın, kız, genç toplama, haraç kesme, kayıplarını telafi etme azgınlığı ile kan kusturmaya devam etmelerinden, endişe duyuyorum!

 “Hak” dikkate alınmadan, herkesin kendisini “haklı” bulduğu ve iddia ettiği bir kâbusun, artarak çoğalmasından endişe duyuyorum!

Geleceğin anne ve baba adaylarının, günümüz cadde ve sokaklarındaki resminin karmaşasından yansıyan hüzün verici halden ötürü, gelecek neslin hal-i pür melali adına endişe duyuyorum!

Kardeşliği laftan, cemaati sadece saftan, kulluğun “kime” sorusunu boştan, düşünmeyi koftan, düşmanı dosttan sayanların hezeyanlarının sürmesinden endişe duyuyorum!

Fildişi kulelere çıkınca, burnunun dibini görme özürlü “bakar-kör”lerin çoğalmasından endişe duyuyorum!

“Öteler ötesi” kaygısı olmaksızın yapılan “ikbal” hesaplarının toplumsal salgına dönüşmesinden endişe duyuyorum!

Saymakla bitiremeyeceğim kaygılarımın deryasından birkaç damlayı sizlerle paylaşırken en son olarak:

 “İçimizdeki beyinsizlerin yüzünden!” Cenabı Hakkın “bizleri helak etmesinden” endişe duyuyorum!

Endişesiz olarak;

Sevgi ile Kalın…

akt