Ey belediye meclis üyeleri!

Başkasını görmeyene kadar o ana kadar gördüklerin en güzelidir.

Ya da en kötüsü…

Gençlik yıllarında bir arkadaşım vardı.

Kendi halinde, işinde gücünde mutlu bir delikanlı…

Hiçbir şey ondaki neşeyi bozamazdı.

Onun için her şey güzeldi; çiçekler, böcekler, genç kızlar, arkadaşlıklar, Adana’nın kaldırımları, mahallelerdeki parke taşlar, tozlu yollar, toz altında satılan kar ile karsambaç yapılması ve yine üzerine tozların konduğu simt ile ayran yemek…

Sokağa pisleyen atlar vardı örneğin; Belediye büyük bir devrim gerçekleştirerek, at saipleri için bir yönetmelik çıkardı. At’ın makatının altına bir bez serilecek ve at arabası sürücüleri yanlarında kova ve kürek taşıyacaklardı…

Arkadaşım kendine göre dünyanın en düzenli, en güzel, belediye hizmetlerinin en gelişmiş olduğu, insana maksimum değerin verildiği bir şehir olan Adana’da yaşıyordu.

Adana sorunu olmayan bir cennetti.

Hiçbir mutluluk sonsuza kadar sürmezdi; kader bir gün onun Paris’e gitmesine neden olacak koşullar sağladı.

Turist olarak bir aylığına Paris’e gitti.

İşte ne olduysa ondan sonra oldu.

Suskunlaştı, mahzunlaştı, neşesi kaçtı, gülmez oldu;

İnanmayacaksınız, bakışları bile donuklaştı.

Boş boş bakar oldu…

Çözümsüz bir hastalığa yakalandı garip; Paris’i görünce, nerede yaşadığı gerçeği ile yüzleşti…

Kansere çözüm bulundu, hayal kırıklığına çözüm bulunamadı.

Bir haftadır Ege’yi geziyorum.

Bizim belediye meclis üyelerini bilirsiniz, göçmen kuşlar gibi, “göç zamanı” gelince, Avrupa’ya, Uzak Doğu’ya vs. uçarlar. Neymiş? Kentleri ve kent kültürlerini araştıracaklarmış…

Biz de afiyetle yeriz.

Yahu ne bunlar bir yabancı dil bilir ne de gittikleri yerdeki yetkililer Türkçe konuşur. Bir de bu meclis üyelerinin mesleği nedir ki, gittikleri kenti, “bilimsel” olarak inceleyip rapor çıkaracaklar ve Adana’ya uygulayacaklar.

Sayın meclis üyeleri bence bu kadar uzağa gitmenize gerek yok; yazıktır size yorulmayın…

Şöyle bir İzmir’e gelin, Burdur’u dolaşın… Bırakın hepsini yahu şu Aydın’ı baştan sona inceleyin… Konya’yı, Denizli’yi alıcı gözle izleyin.

Bütün dünyayı gezmekten hayırlı işler yapış olursunuz…

Siz yine turist olarak gidin uzak doğunuza, gidin “araştırma-inceleme” gezilerinize devam edin.

Ama Allah aşkına, sadece Denizli’yi, Konya’yı, Aydın’ı örnek alın yeter.

Oradaki sistemi uygulayın, bütün gezi masraflarınızı ben anamın ak sütü gibi helal edeceğim…

Keşke Ege’yi gezmeseydim; Adana’m ile mutluydum…