Eyvallah yada elveda

Hayatı bir film gibi, filmleri de “gerçek” gibi seyreder olduk. Herkes herkesleşti “Madern zaman” larda…Google’de rastlanacak isimler olduk birçoğumuz…

Ekmeğin, emeğin ve düşüncenin bekareti bozuldu…

Çözüldük…

Düşüncelerimiz, hayallerimiz ibneleşti…

Ne “yapmayacağımızı” unuttuk, üzülmeden hem de…

Kemiyet olarak çoğaldık ama keyfiyet olarak azaldık…sıradanlaştı yaşantılarımız alabildiğine…Tabiatı çölleştirdiğimiz gibi, fikirlerimizde çölleşti maalesef… Birbirimize müsamaha göstermek adına kimliksizleştik…

Sahi dostlar! Bizi biz, sizi de siz yapan neydi?...Bilgiye ulaşımımız artıkça daha da cahilleştik…Ütopyalarımız fanteziye dönüştü zamanla…

Düşüncelerimiz vardı hayata dair…

Muktediratımız vardı yaşamın bağrına saplanan… “yorgun Demokrat” vardı. Kaya Ahmet’in şarkılarında…Şimdi “yorgun mücahit”, “yılgın İslamcı” ve “yorgun solcular”  türedi…

Birde, Paralelciler,  Geziciler, Ergenekoncular….”

Kader bakın Sivrihisar’dan  ta tepelere dostlarımızı gönderdik… Olanlar oldu…Zamanla açan lalelerimiz soldu…İdeolojik evlilikler demode oldu…Nefretle ifade ediyorum 5 yaşındaki çocuklara tecavüz edenler oldu…

Ekmeğin ve suyun tadı kalmadı şimdilerde dostlar…

Hani o günler, yufka ekmeğe somunu sarar yerdik…

Deli tütün içerdik kanser olanımız olmazdı…Ümmiydik…Tercüme kitaplar hislerimize tercüman olur sanırdık…

Tükendik be dostlar, tükendik be zalim dünya…Şeytanı mı yoksa Tanrıyı mı doğrularcasına yaşıyoruz …İnanmak ve yaşamak derdi (merhum) Ercüment ÖZKAN…Yaşamının en verimli çağında hakka yürüdü…Yani öldü….Maalesef onu sevenlerinde sevgisi öldü ne yazık ki…Fikrimin Mevsimsel döngüsü: Buyrun! Ben Yüksel Mert…

Yaz aylarında Cebeli Bereketin Bereketli kirlenmemiş bakir sularında çimerdik.

Bu gün Cuma…

Ağlar mı acep ulu  cami Gönül Ağasının yokluğuna….

Dostlar sizde benim gibi eskiyi özlediniz mi?...

Seher vaktinde kılınan namaz gibi….

Üzerine güneş doğmayan insanlar gibi…

Senin, benim, bizim hepimiz gibi…

Evet dostlar bu gün mübarek bir gün…

Gelin yeniden çarşı ekmeğini yufka ekmeğine sarıp yiyelim…

Gelin yeniden Kuranıkerim okuyalım…

Gelin yeniden Kuran neslinin yeşermesine toprak olalım…

Gelin yeniden bedenimizi ve ruhumuzu kirleten görüntülerden arınalım…

Cebeli bereketin bakir sularında yeniden yıkanalım…

 Ne dersiniz…

EYVALLAH! Beklerim ben CEBEL-Bereketteyim..

ATATÜRK KÖŞESİ

Ne mutlu Türküm diyene…

DÜŞÜN TAŞIN

Ölüm bir başka yaşamın başlangıcıdır…

 (yukselmertoglu@hotmail.com)