Gavat ve Ahlak!

Tek Parti döneminde Ankara’da valilik yapmıştı.
Solculuk yapmaya kalkışan bir grup genci, polis marifetiyle odasına çekmiş ve şöyle demişti:
“Komünistlik bu memleketin hayrınaysa biz getiririz... Size ne oluyor.”

*

Vali Nevzat Tandoğan, sırf bu anekdot nedeniyle 70 senedir dilimizden düşmez.
“Valiye bak... Zihniyete bak...” deyip dururuz yıllardır.
Hatta literatüre “Tandoğan kompleksi” diye bir niteleme bile girmiştir sırf bu anekdottan dolayı...

*

Günümüzde de bir Hüseyin Avni Coş var...
Adana’da valilik yapıyor.
Kendisini protesto eden vatandaşa “gavat” diyor.
Görüntüleri izledik:
Bir hışımla makam arabasından iniyor, korumalarına talimat veriyor: “Alın hemen o gavatı... Allah belanı versin diyen o gavatı getirin buraya.”

*

“Bu memlekete komünizm gerekirse onu da biz getiririz” diyen valiyi 70 senedir tartıştık, tartışıyoruz.
O validen hareketle dönemin demokrasi ve özgürlük anlayışını sorguluyoruz.
Peki “gavat” diyen valiyle
ne yapacağız?
Bu valinin nesini tartışıp sorgulayacağız?
Bu validen nasıl bir sonuç çıkaracağız?
Ya da şöyle soralım:
Bu validen yola çıkarak dönemin hangi niteliklerini sorgulayacağız?

*

Hükümet adamlarımızın, devlet büyüklerimizin “Ahlak... Ahlak... Ahlak...” diye inlediği bir dönemde, “Ahlak için gerekirse ev basarız” diyebildikleri bir dönemde devletin bir valisi sokak ortasında “Gavat... Gavat...” diye bağırıyor, bağırabiliyor.
Ve bakıyoruz “Ahlak... Ahlak...” diye tutturanlara...
Suspuslar.
Gözleri var görmüyorlar, kulakları var işitmiyorlar.
Geçiştirmeye falan çalışıyorlar.

*

Ne yani?
Bir valinin, sokak ortasında bir vatandaşa “gavat” demesi, “muhafazakâr” ve “demokrat” değerlere ters düşmüyor mu?
Yoksa “muhafazakâr” ve “demokrat” değerlerin akla gelebilmesi