Görüşmemek üzere Mösyö!

Hatırlayacaksınız, bundan kısa bir süre önce Türkiye kamuoyu, bazı Fransızların Türkiye insanına “Fransız” kalmalarından dolayı ortalık karışmıştı.

 Duyduğumuz sorumluluk gereği bizler konuya Fransız kalmamış, duygu ve düşüncelerimizi, infialimizi sizlerle paylaşmıştık. Ülke genelinde pek çok yazar ve çizerimiz, basılı, görsel ve sanal âlemdeki medya dünyası hatırı sayılır bir tavır ve duruş sergilemişti. Konu malumunuz..

Carrefour’un İçerenköy şubesinde başörtüye karşı gösterilen yobaz tavrı.. Elif Demirci isimli başörtülü Kızılay gönüllüsünün, bahçelerine kurulu Kızılay'ın yardım çadırında çalışmasına izin vermeyen Carrefour’un diğer birçok şubesinde de başörtüsüne karşı yobaz bir tavır takındığı medyada yeterince yer almıştı. Son yaşanan haksızlık, vicdansızlığın sözlükte bile ifade edilemeyen en çirkin şekli olmuştu.

Geçtiğimiz yakın zaman içinde, yazılarımızdan birinde; mübarek kılınan Ramazan ayında, sadece inancından dolayı başını örten Elif Demirci’ye yapılan muamele, “istenmeyen kişi” kategorisinde görülüp incitilmesini reva görecek bir anlayış karşısında, bu konuda taraf olan bizlerin de, kimlerin asıl “istenmeyen kişi” olduğunu en iyi şekilde anlatmamız gerekmez mi? Diye sorgulamıştık. Vatandaşlarımızı esaslı bir duruş sergilemeye davet etmiştik..

Geçtiğimiz birkaç gün içinde; Fransız perakendeci Carrefour CEO’su George Plassat bir toplantı düzenleyerek Türkiye pazarından çekilebileceklerini resmen açıkladı. Bir satış dalgası hüküm sürüyor.. Talipler arasında Migros, Tesco ve Auchan var. İşin ekonomik operasyonlarının en önüne konan bariyerin kar/zarar tablosu olduğu görülüyor. En küçük bir ekonomik kar zarar dalgalanmalarının ne denli dikkat çektiği, yapılmak istenen ve alınması muhtemel karar durumundaki “devir operasyonu”nun büyüklüğünden anlaşılıyor.

Fransız perakende devi Carrefour’un yeni CEO’su George Plassat yeniden yapılanma planları çerçevesinde Türkiye, Polonya ve Endonezya’dan çekilebileceklerini, Fransa, Brezilya ve Çin’e ise büyük önem verdiklerini açıkladı.

Değişik nedenleri ve dünya genelindeki kimi ülkelerin olumsuz seyreden ekonomilerini ve bir dizi ekonomik gerekçeleri dile getirerek, 6 ayda 31 milyon Euro zarar ettiklerini açıkladılar.

Fotoğrafın görünen/gösterilmek istenen yüzü sadece bununla sınırlı değil elbet.. Arka planını düşünmekte yarar var! Geç kalınmışlık, basiretsizlik, tecrübesizlik, tembellik, ekonomik yetersizlik mi onlara bu “geriye marş marş” kararını aldırtıyor? Hayır!

Geldiklerinde umdukları ve kendileriyle birlikte 28 Şubat’çıların “bin yıl” hayallerini süsleyen bir tablonun ortadan kalkması..

Umduklarının bulduklarıyla uyuşmaması.. Planladıkları vahşi kapitalizm anlayışlarının artık öyle veya böyle barınamayacağına kesin kanaat getirmeleri.. Güçlü sermayeleri olan Euro’nun Ankara ve Anadolu’nun kalbinde tedavülden kalkmış olduğunu görmeleri.. İstedikleri gibi at oynatacakları bir arenalarının kalmadığına olan inançları.. Attıkları yanlış bir adım ve aldıkları gayri İslami ve gayri insani olan haksız bir kararın, nelere mal olduğunu çok iyi bir şekilde müşahede etmeleri.. Halkın “tercih” tokadını Osmanlıcasından hallice yemeleri.. Piyasa diliyle de şunu ifade edeyim; artık kendilerinden başka “markalar”ın da “ben de varım” demesi ile birlikte rekabetin olağan seyri nedeniyle pasta paylarının iyiden iyiye düşmesi ve asıl önemlisi; yoğunlukla halkı Müslüman olan ülkelerin duruşundan ve tercih gücünden kaynaklanan kararlılıklarından duydukları korku gibi bazı gerekçeler, görülmesi ve/ya gösterilmek istenen fotoğrafın müsebbib-ül esbabı olarak nitelendirilebilir.. Türkiye ve Endonezya kararı kendiliğinden çok şey ifade ediyor zaten!

Umarım bu anlayışta oldukları sürece son gelişleri olur!

Doğrusu ben bu gelişmeden dolayı hiç de mutsuz olmadım.

Başlığımız son cümlemiz olsun:

Görüşmemek üzere Mösyö!

 Sevgi ile kalın

akt