Gündem mağduru meselemiz!

Gündem mağduru meselemiz!

Hepimizin kendimize özgü özel ve genel kaygıları var. Kaygılarından arınmış, umursuzluğun kahredici girdabında hevâ ve hevesleri ile günlerini “gün” etmeye çalışan ve ölümsüzlük hesabı içinde olanlar ise daha farklı kaygılar deryasında yaşamlarına devam etmektedirler.

Değişen ve hızına yetişilmez hale gelen gündemin,  maalesef satır aralarına sıkış/tırıl/an meselelerimiz var bizim. İkbal kaygılarının mütemadiyen dozunu arttırdığı bir hengâmede; neredeyse sessiz sedasız yürütülen bir “iyilik mücadelesi” var: Mavi Marmara ve davası!

Bir zamanlar medyanın ve henüz tatlı(!) uykusuna yatmamış, yatırılmamış olan vicdanların insaflı zeminlerinde hayatiyetini koruyan ve sürekli canlı tutulması gereken bir yürek sızısı meselemiz!

Üzülerek ifade etmeliyim ki; beklentilerin çok gerisinde kalan, olması gereken ilgi ve alakanın gösterilmediği, basit olarak, hercai duygu ve inisiyatif sahiplerinin kendilerince çok daha başka önemli gördükleri işlerle ilgilenmekten bağnaz kaldıkları bir duruma düşmüş olan; hem bireysel, hem ulusal, hem de evrensel platformdaki çetin mi Çetin imtihanımız!

Meselenin; konjonktür gereği çok da ön planda olmasını istemeyen toplum mühendislerimiz ve onlara ayak uyduran akl-ı evvellerimiz var!

Fotoğrafın görünen yüzü; arka planındaki derin şerhaları ifade etmesi açısından bile yetersizdir. Bu mesele; hem ulusal anlamda hem de devlet nezdinde insanımızın özellikle inanç, onur ve namus meselesidir. Üzerinde stratejik planlar yapılmaya müsait bir manevra alanı olarak görülmemeli!

Türkiye Cumhuriyeti yargısı; bu meseleyi, çok da uzatarak, meseleyi bürokrasi ve prosedür bataklığına batırmadan, dünyanın gözü önünde gerçekleşen, mahkemeye bütün dünya halklarının şahitlik edebileceği, delil ve tanık sıkıntısı olmayan, bütün dünya mazlum halklarını ilgilendiren böylesi önemli ve büyük bir dava için adalet terazisi, çok çabuk çalıştırılmalı ve zalimler bir an evvel cezalandırılmalıdır.

Gecikmiş adaletin değirmeninde amansızca öğütülen vicdanlardan hüzün ve ıstırap damlaları sel olma durumu ile karşı karşıyadır.

Yerel ve ulusal STK, aydın ve yazarlarımızın, 31 Mayıs 2010’da oluşan akıl tutulmasını akıllarda ve yüreklerde canlı tutma gibi bir sorumluluğu olmalı. Değişik vesilelerle bu mesele konjonktüre inat gündeme taşınmalıdır.

Sanık yargılamalarına ilişkin olarak 4. Davanın gerçekleştiği, 10 Ekim 2013 (Dün) tarihinde yapılan ve bir sonraki duruşmanın 27 Mart 2014 Saat:10.00’da yapılmasına karar verilen meselemizin önem ve ciddiyetinin tarif ve tanımını yapmak gibi bir hafifliğin içinde olmayacağım. Benimkisi içten bir hatırlatma ve serzeniş..

Aslında isteseydi IHH, değil İstanbul’u, bütün Türkiye’yi yüreğinden tutup sallardı! Doğrusu yaptıkları organizasyonları, kendi çaplarına yakıştıramadım! Olması gereken olmalıydı!

Derdim; “olması gereken”e bir davettir!

NOT: Sitemizin yeni tasarımının hazırlanması ve sunumunda emeği geçenleri tebrik ediyorum. Konuya ilişkin olarak, değerli okurlarımızın yorumlarını ayrıca merak ediyorum. Umarım onlar da beğenir. Hayırlı olsun!

Sevgi ile Kalın..

akt