Hangi yüzle; Affet Ata'm

Hangi yüzle huzuruna geleyim Ata’m…

Sen benim için yarım kalmış bir şarkıdır…

Yarısı yaşanmış hayat, yarısı gidilmiş yol gibisin…

Bu yolda ilerlemek için bize bıraktığın kurumları gördükçe utanıyorum Ata’m…

“Benim en büyük eserim” dediğin Türkiye Cumhuriyeti’ni  koruyup kollamak için bir parti kurdun. Bu parti senin en yakın ailen ve evladındı. Senin fikir çocuğun, gelecek ailen idi… Bütün mal varlığını bıraktığın bu ailen, şimdi senin emanet ettiğin Cumhuriyete sahip çıkma çizgisinden uzaklaştı Ata’m.

Yarım kalmış bir düş’sün benim için…

Bu düşü tamamlamak için yola çıkacağım Türk tarih Kurumu, Türk Dil Kurumu gibi kuruluşlar tarihe gömüldü Ata’m; bu emanetine sahip çıkamadım.

En büyük düşmanların dize geldi ve senin ölümünün ardından sana saygıyla : “Türkiye’nin düşmansız bırakan bir lider” olarak söz ettiler ama şimdi düşmanların ortasındayım Ata’m…

Muhteşem bir senfoni idi genç Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş aşaması;

Notaları, çalışkan ve yurtsever halktan oluşmuş bir senfoni.

Köylünün köyünde;

Çiftçinin tarlasında,

İşçinin fabrikasında,

Öğretmenin okullarında,

Zanaatkarların atölyelerde oluşturduğu muazzam bir senfoni idi kurduğun Türkiye…

Ve şimdi bu notalar tek tek dökülüyor Ata’m…

Huzuruna gelecekler,

Sahte gözyaşı,

Sahte hüzünlerle karşında duuracaklar…

İnanma Ata’m…

Ben yanıldım, ve biiyorumki sen yine yanılmayacaksın.

Yarım kalmış mutlu bir yaşamdır, Atatürk düşüncesi…

Mutluluğumuza göz diktiler…

Önleyemedim Ata’m…

Ne Tevhid-i Tedrisatı ne aydınlık ve yaratıcı eğitimi ne Köy enstitülerini…

Koruyamadım.

Tezgahlarını, tarlalarını, fabrikalarını, imalathane ve atölyelerini koruyamadım Ata’m…

Ne buğdayımı kuruyabildim, ne patatesimi…

Ne arpamı ne de narenciyemi koruyamadım Ata’m…

Bunları koruyamadığım için onurumu da koruyamadım Ata’m.

Hangi yüzle geleyim huzuruna.

Senin adınla yola çıkanlar beni aldattı, beni sırtımdan hançerlediler Ata’m…

Ben şimdi yeniden bir anka kuşu ve yaşlı kartal misali kendimi oluşturacağım Ata’m…

İzninle huzuruna gelemiyorum: yüzüm yok.

Bir kenarda  “onurla” geleceğim günlerin hazırlığı içindeyim.

Affet Ata’m…