Her şeyi yasakla halledemezsiniz!

Demirspor’un şampiyonluk maçı için Konya’ya gittik. Güzel bir yolculuk oldu giderken. Ancak şampiyonluğu penaltılarla kaybedince dönüş aynı oranda güzel olmadı doğal olarak.

Gidiş yolunda güzel görüntüler vardı. Ereğli-Konya arasında mola veren taraftarlar, yaktıkları mangallarla Konya Ovası’nı adeta mesire yerine çevirdiler.

Demirspor taraftarı bir alem. Deplasmana giderken mangal, şiş, et, ekmek götürmek, bagaja da kömür torbaları koyup, sonra sonra da ilk uygun yeri mesire alanına çevirmek kimin aklına gelir!

Gidiş böyleydi ya geliş!

Gidişi taraftar ne kadar güzel ve unutulmaz kıldıysa dönüş yolunu da yetkililer o kadar çirkinleştirdi.

Konya’dan çıktık ama Konya il sınırı boyunca yerine göre polis yerine göre jandarma tüm tesisleri, petrol istasyonlarını kapatmış. Kimse ne içecek su bulabiliyor ne de herhangi bir ihtiyacını gidebiliyor.

Nedir bu korku!

Adana il sınırına geldiğimizde bir oh! çektik ve artık ihtiyaçlarını giderebileceğimizi düşündük.

O da ne!

Adana’da da durum aynı.

Hadi Konya Valiliği’ni ve emniyetini anlıyorum. En azından anlamaya çalışıyorum.

Adana Valiliği’nin korkusu nedir?

Kentinizden 20 bin kişi deplasmana gitmiş ve geri dönüyorlar.

Bunlar yağmacı değil, vandal değil, terörist değil, sadece taraftar. Bu taraftarlar arasında kadınlar çocuklar da var.

Suya, yemeğe, tuvalete ihtiyaçları var.

Belki gecenin bir yarısı içecekleri bir bardak çayla kendine gelmeye çalışan sürücüler var.

Yok ama yasak!

Her yere polis dik, jandarma konuşlandır, tesisleri kapat.

Ne oluyor Haçlı Ordusu mu geliyor?

Hiç bu insanların; kadınlı çocuklu grupların insani ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağını düşündünüz mü? Tabi ki düşünmediniz. Düşünseydiniz böyle bir yöntem seçmezdiniz.

Madem ki olabilecek asayiş sıkıntılarından korktunuz bunu önlemenin yolu tesisleri kapatıp girişlerine polis ya da jandarma barikatı kurmak değildir. Eğer halkı düşünen gerçek anlamda yönetici olsaydınız o güvenlik güçlerini olası olayları önlemede kullanır, insanların en doğal ihtiyaçlarını karşılamaları için gerekli çabayı gösterirdiniz.

Ama önlem almak yerine yasaklamayı seçmişler.

Konyalıları anlıyorum da Adana Valiliği niye böyle bir yöntemi tercih etmiş hiç aklım basmadı.

Önlem almak ve yasaklamak başka şeylerdir. Bu anlayışla yönetilen kentlerin vay haline.

Kendi şehrimizde bile aç susuz kaldık, tuvalet bulamadık. Çoluk çocuk yollarda perişan oldu.

Sanıyorum 350 kilometre boyunca hepsinin kulakları çınlamıştır.

Benden de selam olsun...