ihbar ediyorum: Yusuf ÖZER sanatçılarla bir aradaydı

Aytekin Gezici aradı. “Abi dostlarla bir araya geleceğiz. Gelmezsen eksik kalırız…”

Aytekin her zaman zarif ve kibar. Her ne kadar son vukuatı “makul şüpheli” olarak aklımda kaldıysa da en belirgin özelliği nezaketi ve alçak gönüllü oluşudur.

“Portakal Çiçeği Dergisi” ekibi Adana Atatürk Parkı’nda bir araya geldi.

Ben ekip için henüz Aday Adayı’yım. Herkes bir yerler için aday adayı olurken bize düşen dergilerde yazmak için aday adayı olmak.

Aytekin tek tek herkesi birbiri ile tanıştırdı. Çoğunluk birbirini tanıyordu, yüz yüze tanışamayanlarda eserleriyle tanışıyorlardı.

Bana daima engin bir hoşgörü ve tebessümün yürüyen abidesi; Abdülkadir Kaçar

Her gördüğümde uzaklığı ve insan ruhunun derinliklerini çağrıştıran: Nedim Ali Kısacık,

Henz tanıştığım Ç.Ü İlahiyat Fakültesi’nde Okutman: Şemsettin Koçak

Ve insanlı uzay aracı; Barış Avcı (Tek farkla uzay aracı olarak bisikleti kullanıyor)

Tanıdığım günden beri yüzünde daima Adana Aşkı’nı gördüğü; Ahmet Karataş, (Bilim ve Teknoloji Üniversitesi kütüphane ve dokümantasyon Daire Başkanı) Üstelik bu aşkı belgeleyip bütüm insanlığa armağan etmeye kendini adamış bir gönüllü.

Konuk olarak aramızda bulunan, dergiciliğin Don Kişot’u; Mehmet Çetinkaya

Ve Aytekin Gezici; başlı başına bir ekol.

Keşke neler konuştuğumuzu paylaşabilseydim; Adana ve Adana aşkı.

Elbette bu arada Sayın Yusuf Özer, (Neden bu kadar mütevazı? Neden bu kadar beyefendi? Hiç anlamadım. Ne yapalım bu da onun bir kusuru olarak kalsın)

Tabi fotoğraflarımızı kardeşi Osman özer Çekti.

İmdi diyeceğim o ki; Yusuf Özer MHP’den Adana Milletvekili Aday Adayı… Kendilerine, sözcüklerle, dizelerle, Kamera, ideallerle dünya oluşturmuş bu insanlarla ne işi var.

Bizlerin siyasi bir kimliği yok; bizler yaşadığı coğrafyayı ve dönemi, kimimiz nota, kimimiz kamere, kimimiz dize, kimimiz sözcüklerle çağımızın ötesine taşımak için kendini adamış garip kimseleriz.

Yusuf Bey! Yusuf Bey!  Siz adaysınız… Lüks otellerin lobilerine gidin, genel merkezi tanıyan dayıların amcaların kapısını arşınlayın; el öpeceğiniz kimselerin peşine düşün.

Biz halkız ya ne işiniz var bizim yanımızda?

Yusuf Bey nerede? Parkta geziyor? Vatandaşla çay içiyor.

Yusuf Bey nerede? Köyleri dolaşıyor, insanlarla iç içe, sorunları dinliyor, zaten dağarcığında olan projelerin son güncellemelerini yapıyor, işçiyle, köylüyle, sanatçısı ve memuruyla bir arada…

Olmaz olmaz Yusuf Bey kardeşim. Yanlış.

Kulağını eğ de söyleyeyim; Lobi yap, Lobi…

Dayı, amca yeğen… Projen olmazsa da, halkı tanımasan da olur…

Hele bizler gibi sanatçıları ha bilmişsin ha bilmemişsin.

Hatta bazen bilmek de riskli.

Bu memleketin, tarihini, kültürü ve yaşam biçimini duygularla yoğurup gelecek nesillere aktarmayı görev edinmiş duyarlı insanlarla bir arada oluşunu şiddetle kınıyor ve seni kamu oyuna hem ihbar hem de şikayet ediyorum.

Milletvekilliğine aday adayıysan Lobini bil…

Herkes lobisini bilsin!