Şu bir iki haftalık süreçte, 10 yıldan bu yana bir hak mücadelesi veren Asiye öğretmenin sorunuyla, sorumlu gazetecilik anlayışının gereği olarak ilgilendik.
Hani söylerler ya;
“Bir insanı anlamak istiyorsan ya yolculuk yap, veya komşuluk” sözünde olduğu gibi bizde bu süreçte, bazı kişilerin ne denli iki yüzlü olduklarına şahit olduk.
Bu çerçevede Bülent Özülkü’yle bizim aramızda aracı olmak isteyen arkadaşlarımızı tenzih ediyorum.
Bunlar son derece doğal ve olması gereken adımlardır
Bunlar ayrı.
Benim üzerinde durmak istediğim iki yüzlülük anlayışıdır.
Konuyu bilmeyen okurlarımın anlamaları açısından Asiye öğretmenin konusunu kısaca özetlemekte yarar görüyorum.
Asiye öğretmenin atadan dededen miras kalan 350 metrekare üzerinde bir evi var.
Evi ise işadamı Bülent Özülkü’nün Büyükşehir Belediyesin hemen karşısındaki hastanesinin arka tarafında.
Bülent Özülkü 10 kata ruhsat aldığı ancak 23 kat olarak yaptırdığı yerini kurtarmak için burasını mutlaka almak zorunda.
Ama Asiye öğretmende satmak istemiyor.
İşte konu bu.
Asiye öğretmenin sorunu bir toplantıda gündeme geldi ve toplantıdaki kişiler konuyla ilgili konuşurlarken özellikle İslami hassasiyeti olduğu bilinen bir arkadaşımız söz alarak;
“Bülent Özülkü bu konuda haklı. Teklif edilen parayı alıp gitsin bu hanım” diyerek var olduğunu söylediği misyonuna hiçte yakışmayan bir konuşma yaptı.
Karşılıklı yapılacak olan anlaşmalar ayrı, ancak bu hanımefendi anlaşmak istemiyorsa, Bülent Özülkü nasıl haklı olabilir?
Bir insan malını satmak istemiyorsa nasıl haksız olabilir?
Emekli bir öğretmen olan Asiye Arusoğlu, “Benim derdim para değil, ben malımı satmak istemiyorum” diyor.
Şimdi bu hanımefendi nasıl haksız olabilir?
İslam dinini kendi çıkarlarına göre yorumlayanlar elbette bu hanımefendiye haksız diyeceklerdir.
Şu İslami duyarlılığa bakın.
Bu beyefendi 100 metrelik yerinin istimlakinde, bu arsa üzerinde 3 katlı bina varmış gibi değerlendirme yapılmasını sağlayarak devletten haksız bir istimlak bedeli almıştır.
Haksız istimlak bedelini almak için de defalarca belediyenin merdivenlerini arşınlayarak, sorununun çözümü için mücadele vermiştir.
Anlayış bu olunca, Asiye öğretmeni de haksız bulmak kolay oluyor tabi.
Oysa insanların haklı haksız tanımından önce, Allah’ın ortaya koyduğu tanımın geçerli olduğunu unutuveriyorlar.
Burada bir hak söz konusudur ve bu hakkın kayıtsız şartsız sahibi de Asiye Arusoğlu’dur.
Asiye Arusoğlu’nun rızası olmadan yapılacak her girişim haksızlıktır ve hakka uygun değildir.
Kaldı ki bu konuyla ilgili Adana idare mahkemeleri üç ayrı karar vererek, bu hanımefendiyi haklı bulmuş.
İdare mahkemesinin yanında, Danıştay’dan da üç kez haklı olduğu yönünde karar verilmiştir.
Şimdi kalkmış bu arkadaşımız haklı bir insanı haksızlıkla suçlayabiliyor.
Diğer taraftan bu konuyla Seyhan Belediye Başkanı Azim Öztürk’ün attığı adımlar da anlaşılır gibi değildir.
Oysa Azim hoca Başbakan Recep Tayip Erdoğan’ın geçmişte hayata geçirdiği belediyeciliği örnek alsa yeter.
Zaten örnek alsaydı Seyhan İlçesi geçmişte ifade ettiği gibi bir dünya şehri olabilirdi.
Ama ne yazık ki bu olmadı ve olmadığı gibi Başbakanın çok hassas olduğu hak konusunda Azim hoca Asiye Arusoğlu’nun haklı davasında yanında yer almayıp haksız tarafta yer almıştır.
Bu tutumu ne yazık ki tutanaklara bile geçmiştir.
Zaten bu toplum ne çekiyorsa bu tür haksızlıkların yapıldığından çekmiyor mu?
Adana’da 10 Yıldan beri tek başına bir hak mücadelesi veren Asiye öğretmenin, ne yazık ki bu haklı mücadelesinde basınında yanında yer almadığını da görüyoruz.
Biz Asiye öğretmenin bu hak mücadelesinde şimdiye kadar olduğu gibi, bundan sonrada yanında olacağımızı ifade etmek istiyorum.
.20160727090929.jpg)
