“Ben” ve “güç”; kıyamete kadar yeryüzünde sürecek en büyük savaşın hayata imtihanla kazınan en öncelikli alanlarının adıdır! “Ben” “güç” ile “güç” “ben” ile beslenince, vicdanları inim inim inleten bir zulüm senfonisi hayatı kemirmeye başlar! Her ikisi de mazlum insanları ve barındıkları coğrafyaları sever!
İtaatkâr bir topluluk yetiştiren güç odaklarının; “Kendisinden başkasına kulluk yapılmasını istemeyen Allah” inancı gibi bir iman ve teslimiyeti kendilerine istemelerine karşı, bu iman ve teslimiyetin yok olması ve/ya zaafa uğratılması en büyük korkularıdır!
Batının seküler yaşam formunun merkezinde, sonucu nerede ve nereye varırsa varsın, bedeli kendi güçleri hariç her ne olursa olsun, uygulamada her türlü zalimliğin meşru sayıldığı, üstünün süslü motiflerden oluşan söylem ve eylemlerle örtüldüğü bir bataklık vardır!
Başta silah endüstrisi olmak üzere, ilaç ve enerji kartelleri, siyonizmin hegemonyası altında, insanların kanını somuruyorlar! Dünyanın en zalim aktörleri; siyonizmin insan onurunu öğüten değirmenine, acımasızca Müslümanların kanını taşıyorlar!
Her ülkenin tutulan bir çetelesi vardır! Onlara karşı direnen oldu mu, yıkılmalarını sağlayacak derin yapılanmaları hazır durumdadır!
Onlara karşı durmak, onlara karşı ayaküstüne ayak atmak, onların silahlarına karşı daha gelişmiş silah üretmek, istihbaratını onların egemenliğinden kurtarmak, onların arka bahçelerinde hava atmak, onları bütün dünyanın gözünün içine baka baka küçük duruma düşürmek, façalarını bozmak, zalimliklerini yüzlerine haykırmak, sadece bir parmağı ile değil meydanlarda yeri geldiğinde dört parmağı havaya kaldırmak, her kişinin yapabildiklerinden değildir!
Şimdi yapanlar var mı? Var!
Yapanın yanına bırakmama oyunu çoktan başladı!
Her türlü pervasızlık serbest! Türkiye; “siyonizmin kırmızı kitabı”nın en başına “Baş düşman” olarak alındı! Dostları da bundan payını almak üzere…
Bundan önce yapılanların acısını almak için ellerinden geleni artlarına koymayacaklarını bilmeyen var mıydı? Peki, şimdi özellikle Ortadoğu coğrafyası olmak üzere, halkı çoğunlukla Müslüman olan ülkelerdeki yöneticiler rahat bırakılır mı? Seçim ortamı dâhil, yaşadıkları süreçlerin rahat geçmesini isterler mi? Asla istemezler!
Dünya zalimlerine meydan okuyan bir Türkiye’nin yanında, aynı hedefleri gözeten güçlü bir Mısır rahat bırakılır mı? Bırakmadıklarını anlamak için yaşananları iyi okumak lazım!
Başta Türkiye olmak üzere bütün Ortadoğu ülkelerinde; en büyüğünden en küçük olayına kadar, yaşanan ve yaşatılan her türlü entrika yüklü fotoğrafın altındaki imzaya bakmadan resmi yorumlamak asla yeterli değildir!
Zorlu her dönemecin kendine özgü sıkıntılı bir süreci vardır! Özellikle Türkiye, Mısır ve Ortadoğu; her birisi bu zorlu imtihanın ve dünyanın en önemli güç arenasıdır! Meydanı onlara bırakmak gibi derdi olanlar gölge yapmasınlar yeter! ‘Darbederlik’ başka bir şey galiba!
Mursi’nin idam kararını verenler/verdirenler bir yana, onlara karşı sessiz kalanların içinde yer aldıkları fotoğraf çok daha fazla içler acısıdır!
Onlar gelip geçicidir! Firavunlar, Nemrutlar ve Karunlar da öyle…
Hiçbir darbe bin yıl sürmedi! Sisi’nin de sürmeyecek!
Darbeler; darbeleri doğurur kucağında!
Şefkat yüklü kucaklar durmadan kan ağlıyor!
Üşüyor gonca güller çöllerin sıcağında!
İyi ki “ötesi” var hayatın bağlanıyor!
Sevgi ile Kalın…
akt
.20160727090929.jpg)
