İNSAN HAKLARI GÜNÜ

Bu gün (Dün) Dünya İnsan Hakları günü…

Vallahi günü…

Niye inanmıyorsun kardeşim, “İnsan Hakları Günü” diyorum sana!

Sen, “İnsan Hakları” deyince ne anladın? Ben hemen anladıklarımı söyliyey,m.

Amerikan Filmlerine aşığım ama puro içen kovboydan gıcık alıyordum; neyse ki sigara, dumanıyla birlikte mozaiklendi.

Allengiri, katakullisi, üç kağıdı, kimin eli kimin cebinde, kimin gözü kimin k…ında karışık olan dizilerin aşıkıyım, bunlar ahlakımı bozmuyor da, içki bardaklarını görünce “ahlakımdan şüphe ediyorum”. Neyse ki o da mozaiklenmenin kurbanı oldu ve ruhum özgürleşti.

Elli altmış katlı binaların rantları ağzımı sulandırıyor ama şu heykelleri görmek zorundam mıyım? Yıkın gitsin! Vallahi yıktılar; ama heykelleri.

Kardeşim, burası söğüt gölgesi mi? Parasız eğitim isteyen gençler, HES’lerden rahatsız olanlar, mahkeme kapısında hak arayanlar nedir bu ya! Ben özgürlüğü mü, bunları görmeme özgürlüğümü kullanmak istiyorum. Dikensiz gül bahçesinde koyun olarak gezmek hakkım değil mi? Neyse ki hükümet bu çığlığımı duydu ve yolları temizleyerek beni özgürlüğüme kavuşturdu.

Muhalif gazeteciler, size ne oluyor kardeşim?

Sanatçıların don numarası, saç boyaları, bilmem kaçıncı sevgilileri, servetleri ile neler yaptıkları dururken, benim canım ciğerim ve dahi kılavuzum olan siyasileri neden rahatsız ediyorsun?

Çalanın, çırpanın, yolsuzluğa bulaşanın, rüşvet alıp verenin, milletin A’sıyla kendi anlayışı doğrultusunda yakinen ilgilenenlerin inşa olarak hiç hakkı yok mu?

Bunlar insan değil mi?

Bir cambazın hem ipi hem sırığı elinden alınır mı? Yazacaksan “adam” gibi yaz.

 “Adam” ama “nasıl bir adam”.

ŞşşşşT! Karıştırma. Bugün insan hakları günü...

Şimdi gelelim, en büyük insan hakkıma, Kardeşim sen bir karpuzu bölmeden yiyebilir misin?

O yüzden bölmek, bölücülük, kaçakçılık, katliam yapanların özgürce dolaşması, taşeronluk, hayvan katliamı, hele hele ağaç kesmeler ananızın AK sütü gibi helal!

Helal sertifikası, Washington ve Brüksel Kaynaklı olup, Tel- Aviv onaylıdır.

Made İn Demokrasi… Yersen.

Ey hafızası güçlü “Büyük İnsanlık…”

İşçi emeklilerinin hakkı” dendiğinde ne anımsıyorsun? Geç onları geç, benim istediğim masala inanma ve onunla avunma hakkımı hiç kim se gaspedemez…

Bir varmış, bir yokmuş,

AK Saray’da yaşayan dışı mutlu içi korku dolu Padişah ile bunun, korkudan titreşen şehzadeleri varmış…

E, nereye gider bu masal?

Bu masal mıydı ki? Diyelim ki masal. Kardeşim bu masal her yere gidebilir. Ama masal kahramanları bir yere gidemez.

Onlar ülkenin dört bin yanından Kabe’ye doğru yayılan dualarla,ancak ve ancak haccın gölgesine sığınırlar.

Hilal’i Hac’a; Yurttaşının refahını AK Saray’a; Hukuku kendi günahlarına feda ederler.

Bu da bir haktır.

Üstelik demokrasiden doğan haktır.

İnanmayan sandıklara, akil adamlara veya devşirme sanatçılara sorabilir.

İnsan hakları günü sadece insanlara refah ve huzur versin.

Gerisinin zaten ne huzura ne de refaha ihtiyacı var; onlara yalanlar yeter.