İnsanlığımdan, erkekliğimi eksiltmek istiyorum...

Çünkü kadınlardan utanıyorum, Özgecan'ın katilini yaratmada payım olabileceği için. Bu gece gökyüzünde yıldız yok. Bugün güneş de doğmadı. Rüzgar esmiyor. Kuşlar suskun... Her yer sessizliğe boğulmuş… Herkes birer kocaman şey... Çünkü tanımsız.. Bir kadını yok ettiğimiz zaman dünya tanımsızlaşır.

Oysa şunu bilmeliyiz; Kadın dediğimiz zaman uğruna ölmek, kadın dediğimiz zaman uğruna yaşamak.. Kadın dediğimiz zaman zerafet, kadın dediğimiz zaman şiir, kadın dediğimiz zaman adalet, kadın dediğimiz zaman üretkenlik, kadın dediğimiz zaman bizleri var eden ve de fedakarlık akla gelmiyor mu?

Biz toplum olarak , öyle bir erkek yetiştiriyoruz ki, kendini var eden değeri yok ediyor. Yöneticilerimizin, 21.yüzyılda "kadınla erkek eşitmidir ki?" diye konuşmaları, bizim hangi seviyede olduğumuzun göstergesi değil midir? Altı yaşında çocukla evlenilebileceği fetvasını veren zihniyetin bu durumda sorumluluğu yok mu? Eminim toplumun bir kısmı oksijen solumuyor. Ne soluduğunu bilmiyorum.

Gencecik bir kız. Vahşice, canilerce yok ediliyor. (caninin yaptıklarını yazmak istemiyorum.) Daha önceleri olduğu gibi, bunları bizler, toplum olarak yetiştiriyoruz. Maalesef ayıklayamıyoruz. Tespit edemiyoruz. Bu sorun bizim eğitim sistemimizin ne kadar yetkin olduğu ve toplumuzun kadına verdiği değerle ilgilidir. Toplum olarak artık buna dur demenin vakti gelmedi mi? Erkek egemen toplum olduğumuz için ,kadın bizim için bir seks objesi, tarlada ırgat ,evde hizmetçidir… Artık ben bir kadına bakarken, gözlerine bakamayacağım utancımdan. Onun için insanlığımdan erkekliği eksiltmek istiyorum...