İnsanlık mı? Teneşirde Yatıyor!

Oturup insanlığın yok olduğuna ağıt yakmak mı acaba insanlık? Saatlerce problemlerin konuşulduğu/yazıldığı ama bir türlü bir arpa boyu yol alamamak mı?
"asra anadolusunda ki insanoğlu zarardadır." ayetini okuyan ve arkasından insanoğlu zarardadır diyen (bu kadar vakti bu kuruntularla, sitemlerle geçiren) mi zarardadır?

Gercek yürek zannımca bunları yazmaya bile zaman bulamamak olduğu kanaatindeyim.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

Ezel ve ebedin sahibinin gökten vaat ettiğini bırakıp yerden bitene talipti insanlık. Kevser şarabını elimizin tersiyle itip, “gidip şehre” kırmızı “şaraba yaltaklanıyorduk.”

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

“Men ve Selvayı” küçümseyip kabağından, sarımsağından, mercimeğinden, soğanından istiyorduk. O üstün olanı daha aşağı olanla değişmek isteyenlerden farklı değildik.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

“Grosmarketlerin rafları tavana kadar dolu olduğu halde, açlık vardı. Fakirlik, sefillik şehri mekân tutmuştu.” Fakirlerin çığlığını kimsecikler duymuyor, hatta komşunun biri açken ötekisi fazlaca işkembe-i kübrayı doldurup geğiriyordu. Geğirme kokusunu miski amber sayıp “elhamdülillah” diyordu.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

İnsanlar kutu kutu binalar dikiyor, ama yinede evsiz barksızların sayısı artıyordu.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

“Allah’ın bir pulunu bekleyedursun on kul on kişiye bir pul bir kişiye on pul” dağıtanlara adil yönetici diyorlardı.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

“İktidarın iktidarlığı için halka yalvardığı ama yinede eşsiz zulümler işlediği vakitlerdi.”

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

Halk ahlâktan ayrıldığı kavşakta cahiliyete dönüşüyor.”Cehaletin şahane tuğrası Kabil’in torununda, Habil’in torunlarının acıtan yerlerine bastırarak vuruyordu.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

Müslümanlar da mezkûr düşünceden etkilenme içine girebiliyorlar. Yaratıcıyı, modernitenin mantığı içinde kavramakta ve dünyevi şeyler istemekteydiler.

Dostum ben bir rüya gördüm belki de kâbustu?

Dostum tarihte ne zaman Peygamber gönderilmişse onu
kentten çıkartılmış bulmak sünnetullah haline gelmiştir.

Kendilerini “İslamcı” olarak tanımlayanlar şehrin eşkıyası gibi Müslümanları kendi şehirlerinde sürgün yaşatıyorlar buna profan yaşamlarından kalanı komün çerçevenin gücünü ekliyorlardı.

Dostum oysa ben daha güzel rüyalara dalmak için uyumak isterdim.
Dünyaya dair amaçların söndürülmesi, başka alemlere geçişin aracı, anahtarı olarak metodolojik bir yaklaşımı ifade eder diyordun ya hani aynen öyle.

“Hayat hep bilgece çocukluktan başlatıp, çocukça kocamışlığa sürüklüyor. Koşu (yelkovan) ile yürüyüş (akrep) saatte bir tevhid ediliyor. Her büyük uygarlık, kültür, bir gün yine bedavetin iklimine düşüyor. Nereye gidersen git, yine buraya geleceksin.

Kahramanlık, biraz da zalimlerin, aç gözlülerin, dalaverecilerin, eyyamcıların, sergüzeştlerin, hatta korkakların işidir. Emperyalizmin tarihi, Sezar, Attila, Napolyon, Bismark, Kazıklı Voyvoda, Hitler gibilerinin alçakça başarılarıyla kıvanır. Yiğitlerden hiç bahsetmez. Yiğit (feta) emaneti korur, doğru söyler, her işinde helal arar, belaya sabreder, dünyaya tamah etmez, nefsini kınar, kanaat eder, kötü söz dinlemekten kaçınır, insanlara ikram eder, dinde üstün ve dünyada aşağı ile sohbet eder, muttakilerle dost olur, haksız yere cana- mala kıymaz, eğriyi gücü yettiğince doğrultur. Tarihin bunlarla işi olmaz.”

“Ezilenlerin yanında olmak zor sayılmaz.Bilirsiniz ki “zavallıları” dertleri ile bırakıp gittiğinizde; sizi bekleyen, hıfzeden, savunduğunuz için kahraman sayan bir yer ile yar vardır. Ezilmek, itelenmek, mağduriyeti donuk parıltısız gözlere anlatmak, öfkeyi yutmak, musibete sabretmek, yalnızlığı giyinmek zordur, cesaret işidir. Garibin ortağı budur”

“Fakirlik, iki kanatlı kuştur, semalarda onunla uçar; zenginlik, acayip ağırlıktır, bir çamura saplanmaktır. Çamuru ağırlıklar artınca biliyoruz; ama semayı görmek hafiflik istiyor.”

“Beden donumdan çıkıp ona aciz bir mahluk olarak bakmam, salih bir adam gibi ölmeyi başarmam olamaz mı?”

“Müslümanlar, “geri kalmışlık/ mağdurluk” psikolojisi ile muhataplarından “rövanşı alma” cehdiyle hareket ediyorlar. Oysa İlahi sünnet göstermiştir ki acıyı acıyla ovmayı va’z eden peygamber yoktur. Ashab-ı Güzin, eziyet görmüş, lakin mağduriyetini isyan veya şiddetin gerekçesi kılmamıştı.”

“Musibete karşı kuvvete başvurarak karşılık vermek Müslüman’ın ahlâki arınmışlığının yansıması değil. “Aff’a sarıl, marufu emret, cahillerden yüz çevir” (7: 199) denmiştir. “Cahiller kendilerine laf atarsa, selam der, geçerler” (25: 63).”

Dostum haklısınız biz dünyalı değiliz. Buraya ait değiliz, “buradan geçiyoruz."Komşusu açken tok yatan bizden değildir"den modernizmin sığ ibahiyesinde boğulup komşusuna hava atana dönüşmüşlerin hakikat perdelemesi gözümüzden kaçmış, Hakkı söylemenin kendisinden başka eylem yoktur. Gariplerin yolu budur.” Muhabbet selam ve dua ile…

hayatın anlamı var ise oda dürüst olabilmek ve dürüst kalabilmektir.yoksa insan ha yaşamış ha yaşamamış.