İşçi de neymiş?

12 Eylül Darbesi yapıldığında ülkenin birçok yerinde grevler vardı. Cunta gelir gelmez hemen ilk iş olarak grevleri yasakladı.

Aylarca hatta yıllarca süren hak arama mücadeleleri asker dipçiğiyle sona erdirildi, işçiler evlerine döndü. Anayasayı askıya alan darbeciler tüm hak ve özgürlükleri de yok saydılar. Ücretleri sabitlediler, en küçük bir hak arama çabasına izin vermediler. Sendikalar zaten kapalıydı.

Kendileri çaldılar kendileri oynadılar.

Yapılan yeni yasalarda da işçi hakları yok sayıldı, sendikaların yetkileri kuşa çevrildi. Daha doğrusu sendikalar işlevsizleştirildi.

Kristal-İş Sendikası’nın Şişecam grevi, Birleşik Metal-İş Sendikası’nın da 15 bin işçiyi kapsayan 41 işyerindeki grevi yasaklanınca 35 yıl öncesine döndüm birden.

Demokratik bir ülkede grev niye yasaklanır?

Savaş mı var?

Olağanüstü birdurum mu var?

Ya da bizim bilmediğimiz kritik bir dönemden mi geçiyor Türkiye?

Yoksa durup dururken grev yasaklamak da neyin nesi?

Çünkü grevin yasaklanma nedeni; “Milli Güvenliği bozucu” nitelik...

Lokavt işverenin nasıl en doğal hakkı ise, grev de işçinin en doğal hakkı. Toplu sözleşme masasına oturulur, anlaşma olmazsa işçiye grev yapmak hakkı doğar. Bu işçinin üretimden gelen gücünü kullanmasıdır.

Tüm demokratik ülkelerde bu hak vardır.

Güya bizde de var.

Yasalar işçiye grev hakkı vermiştir ama hükümetler bunu yasaklar. Nasıl bir demokrasiyse!

Üstelik grevin yasaklandığı işyerleri arasında sendikanın oturup anlaşmaya vardığı 4 işyeri de var! Tuhaf bir durum. Araştırmaya bile gerek duymamışlar. Anlaşma sağlanan ve greve gidilmeyen işyerlerinde de grevi yasaklamışlar!

Böyle tuhaf uygulamaları askerler de yapardı.

Yolsuzluklar, mahkemelerin tuhaf kararları, anti demokratik uygulamalar, işsizlik, yoksulluk milli güvenliği tehdit etmiyor ama işçinin hak arama mücadelesi milli güvenliği tehdit ediyor, öyle mi?

Gülsem gülemiyorum, ağlasam durum komik...

Allah akıl fikir versin.

Biraz da vicdan...