İşte; Adana bu!

Bazen adına Adana denilen şehir bu mu? Diye düşündüğüm olmuştur.

Sanki bu yollarda okula koşan,

Arkadaşlarıyla dalaşan, İş, yapan, çocukluğumun, gençliğimin şehri bu değilmiş gibi yabancılaşmıştım.

Fakat son zamanlarda çok farklı şeyler olmaya başladı.

Portakal Çiçeği Karnavalı ile bu güzelim şehre, tanışıklığım, dostluğum, arkadaşlığım tekrar başladı.

Bir yanda bakıyorsunuz, Seyhan belediyesinin bir etkinliği,

Öte yanda Çukurova belediyesinin düzenlediği şenlik…

Öte yanda her Cumartesi Çukurova Üniversitesi Ramazanoğlu Konağı Kültür Merkezi’nde bir söyleşi ve ayın son haftası Türk sanat Müziği Topluluğu…

Artık bu yaşanılası şehirde geçen hafta Tarih Sempozyumu yapıldı.

Başta kendi yöremiz olmak üzere bu coğrafyanın tarihinin yeniden yazılacağının sinyalleri verildi.

Kentte bir canlılık, hareket, heyecan…

Atatürk Parkı’nda halka açık olarak Türk Silahlı Kuvvetleri Mehteran takımı’nın verdiği konseri unutacağımı hiç sanmıyorum.

İşte Adana bu…

Bir yanda tarih,

Bir yanda kültürümüz,

Milli duygularımız,

Tarımsal ürünlerimiz…

Portakal çiçeği kokuları,

Tiyatro çalışmaları, adliye haberleri ile kötülenen bu şehir artık uyanış içinde.

Bu şehri seviyorum.

İşte bu şehirdi, doğduğum, yaşadığım şehir.

O caddelerinde güvensizlik kokan, belirsizliğin kol gezdiği şehir bana hiçbir zaman tanıdık gelmemişti.

Parklarında rahatça oturduğum, mehteren takımının konserini dinlediğim, hangi tiyatroya gideceğim diye kafa yorduğum şehirdi benim şehrim.

Adanalıya teşekkür borçluyuz.

Bu şehri elimizden alacaklardı; korku, tedirginlik ve dedikodularla, şehrim ile yaşayan insanım arasındaki bağ kopacaktı; şehrin insanları izin vermedi.

Önce halkımıza, sonra gelişi ile Adana’da huzuru ve barışı temin eden Sayın Valimiz Mustafa Büyük’e; seçilip göreve başladığı andan itibaren, birlik ve dayanışma mesajları veren, Büyükşehir, Seyhan, Çukurova, Yüreğir, Sarıçam Belediye başkanlarına ve kentin gözü kulağı olan kent dostlarına teşekkür borçluyum.

Bu arada kendime de teşekkür ediyorum.

Bütün olumsuzluklara rağmen, şehirden taşınmadım ve kendi kaderim ile şehrin kaderini birleştirme gayreti gösterdiğim için…