İşte Bunlar Çapulcu

Başbakan’ın;

“Üç beş çapulcu” sözlerinin, demokratik tepkilerini ortaya koymak için sokaklara dökülen binlerce vatandaşımız için ifade ettiği sözler olduğuna inanmıyorum.

Yönetimleri eleştirmek, yaptıkları beğenilmeyen icraatlarını protesto etmek. ne beşeri açıdan ve ne de İlahi açıdan yanlış olan bir yöntem değildir.

Kaldı ki iktidarların her icraatı karşısında koyun misali sessiz kalmak, duyarsız ve tepkisiz toplumların işidir.

Peki Başbakan’ın söylediği 3-5 çapulcu kim?

O çapulcular yalnız çapulcu olmayın aynı zamanda kansız olan deyyusların ta kendileridir.

Şu rezalete bakın,

Türkiye’nin başkentinde gösterileri fırsat bilen şerefsizler tutup ahlaksızca Türk Bayrağı’nı yaktılar.

Bunlar çapulcu demeyeceksin de ne diyeceksin?

Bu gösterilerde demokratik bir hak olan tepkilerini ortaya koyan vatandaşımız ile, çapulcuları ayırt etmek gerek.

Yalnız Türk Bayrağını değil, vatandaşın malını yakıp yıkmak, ulaşım araçlarını ateşe vermek, devletin malına zarar vermek kimse kusura bakmasın ama olsa olsa çapulculuk olur.

Masum başlayan, ama giderek terörize bir hale gelen olayları önleyecek tek birim iktidarın bizatihi kendisiydi.

İktidarın sağduyuyu ortaya koyması gerekirken, Sayın Başbakan’ın çapulcu ile demokratik hakkını kullanan vatandaşımızı ayırt etmeden olayları değerlendirirken 3-5 çapulcu teşhisini koyması geliyorum diyen patlamanın ateşini yaktı ki bu doğru bir öylem değildi.

 Sonuçta, Turgut Özal'da yürüyen binlerce vatandaş, "Bizler çapulcu değiliz" diye slogan atarak, haklı olarak tepkisini ortaya koyuyorsa, siyaset kurumunun yapmış olduğu açıklamaları tartarak ifade etmesi, toplumsal birliğimizin vazgeçilmez bir tarzı olmalıdır.

Başbakan'ın bu yöndeki istenmeyen sözlerinin yanında, üç beş tane çapulcu değil 3-5 tane şerefsizin yapmış olduğu kansızlığı da kimse görmezlikten gelmemelidir ve bu bir ders olmalıdır.

Ankara'nın göbeğinde, Türk Bayrağı'nı yakan dürziler, bu cesareti nereden buldular acaba?

Neden bu şerefsizliğe prim verildi?

Türk Bayrağının Ankara gibi bir yerde yakılması, milletin içini sızlattı.

İlk günde söyledim, bu günde söylüyorum;

Demokratik bir hak olan toplumsal tepkilerin sonuna kadar yanındayız.

Ama yakmadan ve yıkmadan demokratik haklar çerçevesinde.

Türk Bayrağının yakılmasının tepkiyle ne alakası var?

İzmir'de dershanelerin yakılmasının tepkiyle alakası ne?

Vatandaşın işyerlerinin yakılıp yıkılmasının mantığı ne?

Taksici esnafının ekmek teknesi olan aracının yakılması da ne oluyor?

Ne yazık ki gösteriler demokratik bir hak olarak başlayan, ama terörize bir şekilde cereyan etmesi nedeniyle, esnaf mağdur olduğu için, vatandaşın huzuru kaçtığı için,  gösteriler amacına hizmet etmemiştir.

Vatandaşın ve esnafın "Lanet olsun" dediği bir gösteri elbette hedefine ulaşmış sayılmaz.

Oysa Türkiye'de iktidarı protesto etmek için on binlerin bir araya gelmesi önemliydi,

Çünkü egemenliğin sahibi olan millet uyarı yapmak için meydanlara çıkmıştı.

Bu güç 1960 ihtilalinde ortaya çıkmış olsaydı, o idamlar olur muydu?

Bu pencereden baktığımız zaman, toplumun duyarlılık göstererek meydanlara inmesi çok önemliydi.

Ama meydanlara inen duyarlı vatandaşları fırsat bilen marjinal grupların, ortalığı savaş alanına döndürmeleri tam bir rezaletti.

Bunlara aslında, polisten önce meydanlara inenler fırsat vermemeliydi.

Bu fotoğraf demokratik olmaktan çok, demokrasiyi ayaklar altına alma girişimine dönüşte

Demokrasi insan hakkının tezahür etmesini sağlayan bir sistemdir, ama ne yazık ki demokrasi adına ortaya çıkan o yakma ve yıkma sevdalısı çapulcular, esnafın işyerlerini tahrip ederek, vatandaşın demokratik hakkını ellerinden alma girişiminde bulunmuşlardır.

Sonuç olarak;

Demokratik tepkilere sonuna kadar evet,

Ama milletin malını yıkıp yakmaya hayır diyoruz.