İyi kalpli kötü adam: Erol Taş

Türk sineması, Yeşilçam kurulduğu ilk günlerde bugünlerimize kadar bir çok kıymetli oyuncuya ev sahipliği yaptı. Yazmaktan dolayı inanılmaz keyif aldığım Yeşilçam Nostaljisi köşeme bu hafta Türk Sineması, Yeşilçam’da oynadığı kötü adam karakteriyle sinemamızda derin izler bırakan gaddarların gaddarı, zulümlerin en zulümlerine kimsenin gözyaşına bakmadan, Hudutların Kanunu’nun kaçakçı Ali Cellosu, Susuz Yaz’da komşusuna su vermeyen, yengesine göz koyan, Bademler Köyü’nün Gaddar Osman’ı, Ayrı Dünyalar’ın azılı katili karakterleriyle Türk Sineması Yeşilçam’da hafızalardan silinmeyecek ‘kötü adamdır’ Erol Taş. Soyadı gibi hep taşkalplidir. Ama gel gör ki özel yaşamında filmlerinde canlandırdığı karakterlerden hiçbir eser yoktur. Tam aksire, iyi kalpli, güzel huylu, sevecen, dünya iyisi bir insandır.

Kendimi gerçekten çok şanslı hissediyorum. Çünkü böyle bir aktörle tanışmak, elini sıkmak, aynı masada yemek yiyebilmek inanılmaz bir keyifti benim için o günler.

O kadar çok seviyorum ki, daha çocuk yaşımda çalıştığım işyerindeki patronuma kızarak ve evden kaçarak, soluğu İstanbul’da Cankurtaran Semti’ndeki Erol Taş’ın mütavazi kahvesinde aldım. Yaşım 13–14’dü.

Her İstanbul’a gidişlerimde Erol Taş’ın mütevazi kahvesine mutlaka uğradım. Benim içi o mekan, İstanbul’un soğuk kış günlerinin sıcak bir limanıydı.

Kaçtığımda o kahvenin önündeki bahçede bir gece sabahlamak hatıralarımda ayrı bir yer tutar.

Yine bir İstanbul günlüğümde soluğu her zamanki gibi Erol Taş ağabeyimin Cankurtaran semtindeki mütevazi kahvesinde almıştım. Beni görünce “Ulan yine mi sen? Nereden çıktın sen? Bu karda kışta…” diyerek tatlı sert çıkıştı.

İstanbul o aylar en soğuk zamanlarını yaşıyordu. İşin ilginç yanı ben ilk defa kar yağdığını o günlerde gördüm. Müthiş bir soğuk vardı. Erol ağabeyim sinema filmi çekerken yaşadığı bir takım acı tatlı hatıralarını anlatmayı çok severdi. Bundan çok keyif alırdı.

Erol Taş bir karşılaşmamızda Almanya’da Türklerin yaşadığı bir eve misafir olduğuna dair ilginç bir anısını anlattı. İşte o hatıra; Ev sahibi kadın kapıyı açar, filmin yönetmenini, oyuncularını teker teker içeriye davet eder. İçeri girme sırası Erol Taş’a geldiğindeyse hiç beklenmedik bir harekette bulunur. Kapıyı Erol Taş’ın suratına sert şekilde kapatır. Kapıyı kaparken ev sahibi kadının söyledikleri aslında onun filmlerde kötü adam karakterini ne kadar inandırıcı oynadığının göstergesidir; “Türkiye’de yakıp yıktığın yuvalar yeter. Bu eve benim yuvamı yıkmayı mı geldin?” Bu sözler film ekibini şaşkına uğratırken Erol ağabey bu ilginç durumu şöyle bağlıyordu; “O gün bir Türk ailenin evine misafir olacağımız için en güzel kıyafetlerimi giymiştim. Bir Türk evinde özlediğim Türk yemeklerini yeme hayalim beklemediğim bir tepkiyle kırıldı.” Daha sonra filmin yönetmeni, ev sahibi kadını güçlükle ikna eder de dışarıda kalan Erol Taş içeriye alınır.

Erol Taş’ın yine bir başka hatırası şöyle; Doğu illerinin birisinde yine bir filmin galasındayız. Sahneye tek tek filmin oyuncularını çağırdılar. Sahneye gelen her oyuncu izleyiciler tarafından ayakta alkışlanıyordu. Sıra bana gelince sahneye çıktığımda seyircilerin alkışını beklerken küfürleriyle karşılaştım. Bu da yetmiyormuş gibi izleyicilerden sahneye doğru taş, sopa, şişe sağanağı başladı. Sahneye atılan sopa, şişe ve taş yağmuru ile küfür sağanağına hiç aldırmadan, “Atın atın siz bana ekmek atıyorsunuz” dedim. Bu sözlerim üzerine az evvel bana küfreden, taş sopa atanlar alkışlamaya başladılar.

İzleyicilerin değişen tepkilerinin ardından fark ettim ki atılan şişelerden birisi başımı yarmış ve akan kan üzerimi kırmızıya boyamış. Gala açılış töreninden hemen sonra hastaneye gidip sekiz dikiş atarak açılan yarayı kapattık.

Erol Taş ağabeyimle en son vefatından bir yıl önce 1997’de Muazzez Ersoy’un ‘Dumanlı dumanlı oy bizim eller’ klibini çekmek için Adana’nın İmamoğlu ilçesinin Koyunevi köyünde görüşme imkanımız oldu. Klipte yine kendisi gibi karakter oyuncusu rahmetli Bilal İnci’de rol almıştı. Şimdi her ikisi de yaşamıyor. Ama bıraktıkları eserlerle kalplerimizde ve gönüllerimizde yaşamayı sürdürüyorlar. Nur içinde yatsınlar.

BİYOGRAFİ

28 Şubat 1928’de Erzurum’un Karaköse ilçesinde doğdu. Henüz 2 yaşındayken babasını Hamza Bey’in ölümü üzerine annesi Nazife Hanım ile birlikte İstanbul’a taşındı. Okul çağında olmasına rağmen ailesine yardım etmek için okuldan ayrıldı ve çeşitli mesleklerde çalıştı. O dönem boksör olan Erol Taş, 1947 yılında İstanbul ve Türkiye ikinciliği kazandı. O yıl askere gitti ve 3 yıl askerlik yaptı. Askerlik dönüşü Cankurtaran semtinde iplik fabrikasında çalışmaya başladı. Sayısını kendisinin de hatırlayamadığı yüzlerce filmde tv dizisinde oynadı. 1998 yılında 70 yaşında geçirdiği kalp krizi sonucu yaşama veda etti.

ÖDÜLLERİ

1968 Antalya Altın Portakal Film Festivali, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü, İnce Cumali filmi ile.

1965 Antalya Altın Portakal Film Festivali, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü, Duvarların Ötesi filmi ile.

1975 Ankalya Altın Portakal Film Festivali, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü, Diyet filmi ile.

İzmir Film Festivali, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü, Sahildeki Ceset filmi ile.

Turizm Bakanlığı En İyi Erkek Yardımcı Oyuncu ödülü, Susuz Yaz filmi ile.

Meksika Acapulco Film Festivali, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü, Susuz Yaz filmi ile.

Adana Altın Koza Film Festivali, Yaşam Boyu Onur Ödülü...

OYNADIĞI FİLMLERİN BAZILARI

Acı Günler, Berduş, Sinanoğlu, Köyde Bir Kız Sevdim, Peçeli Efe, Dokuzdağın Efesi, Alageyik, Kanlı Firar, Yılanların Öcü, Susuz Yaz, Avare, Şehirdeki Yabancı, Prangasız Mahkumlar, Vurguncular, Yedi Dağın Aslanı, İbret.