Katilleri cesaretlendiriyoruz

Bir toplumu millet yapan unsurların başında sevinçte ve kederde ortak olmak gelir. Türkiye öyle bir hale geldi ki insanlar toplu katliamlara uğruyor ama böyle durumlarda bile toplum bölünüyor.

Önceki gün Suruç’ta 31 gencimiz yaşamını yitirdi, aynı gün Adıyaman’da yapılan terörist saldırıda bir asker şehit oldu. Her ölüm üzücüdür. Çünkü insanın temel hakkıdır yaşama hakkı...

Burada bile gizli bir rekabet sezdim. Oysa ki ölenlerin hepsi bu toprakların çocukları; kardeş, akraba, arkadaş, komşu...

Ölenlerin hiçbiri bir diğerinin karşıtı değildir. Tüm ölüm insan olduğunu iddia edenlerin yüreğini yakar. Yakmalıdır...

Türkiye terörden çok çekti. Hala da çekiyor. Terörle etkin mücadele edilmemesinin sonucudur bu. Mevcut iktidarı suçlamak için söylemiyorum, daha önce de böyleydi. Toplumu en ince etnik özelliklerine göre böldüler; Alevi-Sünni, Türk-Kürt, sağcı-solcu, İslamcı-laik vs.

Etnik özellikleri bu kadar kaşırsanız toplumsal bütünlüğü sağlayamazsınız. Bu ayrışma bugünlere kadar geldi ve insanlar artık acılarını bile ayırır oldu. Solcu gençler öldü diye sağcılar, Kürt öldü diye Türkler, asker öldü diye Kürtler vurdumduymaz davranıyor.

Her ölüm toplumu birbirine yaklaştırmıyor aksine ayrışmayı derinleştiriyor. Sosyalist gençler öldü diye bazılarının neredeyse zil takıp oynmadığı kaldı. Suruç’taki bombalı saldırı kadar dehşet verici bir durum.

Anadolu’da yaşayan insanların derhal kendini toparlayıp, “Nereye gidiyoruz?” diye kendine sorması gerekiyor.

Suruç’ta saldırıyı gerçekleştiren intihar bombacısının 20 yaşında bir genç olduğu söyleniyor. Bu dehşeti de atlıyoruz. Hangi anlayış 20 yaşında, hayatının baharında gencecik birini, yaşıtlarının arasına sokup da bomba olarak patlatabiliyor. Nereden bakarsanız insanın tüyleri diken diken oluyor.

Birbirimizin derdine yanmadıkça, ölülerimize hep birlikte ağlamadıkça bir millet olamayız. Türkiye’yi bölmek isteyenler coğrafi olarak sınır çizmek istemiyor. Önce yüreğimizde bölüyorlar; ölülerimizi, dirilerimizi, gençlerimizi bölüyorlar. Herkes oyuna gelmeyelim, provokasyona kapılmayalım diyor ama bunun gereğini yerine getirmiyor.

Provokasyona kapılmamak olayların kışkırtmalarına gelmemek değil. O da gerekli ama tek başına yeterli değil. Provokasyona gelmeyeceksek, Suruç’ta patlayan ama içimizi parçalayan bombada hayatına kaybedenlere 75 milyon tek yürek üzülmektir.

Yoksa gerisi boş laf...