Kaynak yoksa oy da yok!

Her şeye kaynak bulan hükümet sıra emekliye, işçiye, çifçiye, dar gelirliye gelince kaynak bulamıyor. Bence bir hükümetin en büyük acizliğidir, “kaynak yok” demesi.

Özellikle de sözkonusu ezilen kesimler olunca.

Devlet savurgandır, devleti yönetenler devlet imkanlarını sonuna kadar, sınırlarını zorlayıncaya kadar kullanırlar. Bu sadece mevcut hükümet için geçerli değil, her zaman böyle olmuştur.

Asıl kaynak devletin savurganlığına son vermesidir.

Günümüzdeki savurganlık ise hiçbir dönemle boy ölçülmeyecek düzeydedir. Devlet kurumlarının bir kenarından yakalayan ve yetkili duruma gelen kişi bunu sonuna kadar fütursuzca kullanır.

Seçim meydanlarında emekliye, işçiye verilen vaadler birden hükümeti ayağa kaldırdı. Herkes biliyor ama ben hükümeti ayağa kaldıran iki vaadin altını çizerek tekrarlamak istiyorum;

Asgari ücret bin 500 lira olacak,

Emekliye her yıl 2 maaş ikramiye verilecek.

Düşünebiliyor musunuz, muhalefet partisi ayda 900 lira ile yaşamaya çalışana, “Senin maaşını bin 500 lira yapacağım” diyor, iktidar buna “kaynak yok” bahanesiyle karşı çıkıyor.

Olacak şey değil.

800-900 lira emekli aylığı alan vatandaşa “Yılda iki ikmaye vereceğim” diyor, iktidar bana da karşı çıkıyor.

Gerekçe aynı; kaynak yok.

Bu anlaşılır bir şey değil.

Bir hükümetin yapması gereken yoksul kesimler için kaynak yaratmak değil midir? 13 yıldır tek başına iktidarsın ve her icraatınla övünüyorsun. Bunca yıl ne yaptıysan yaptın ama emekliye yılda iki maaş, asgari ücretliye 500-600 lira kaynak yaratamadıysan bırak bu işi yapma!

“Kaynak yok” açıklaması acizliğin zirvesidir.

O zaman vatandaşın yapması gereken;

Kaynak yoksa oy da yok.

Oylarını kaynak yaratacak partilere versinler.