Kemal Işık örnek bir gazeteciydi

Meslektaşım, büyüğüm ve sevgili kardeşim Kemal Işık’ın, Hakk’ın Rahmetine kavuştuğunu şehir dışında öğrenmiş bulunuyorum.

Her ölüm geride kalanları için doğal olarak acıdır.

Ancak bu geçiş yurdundan, ebedi ahiret yurduna giderken en büyük tesellimiz de dünya hayatında attığımız her adımdaki kazandıklarımız olacaktır. 

Bu bağlamda baktığım zaman, Kemal Işık kardeşim tıpkı, “Bir varmış bir yokmuş” hikayesinde olduğu gibi dün vardı ama bu gün artık yok ama bu dünya yurdunda güzel şeyler kazandığına inanıyorum.

Bu gün Hakk’ın Rahmetine kavuşmuş olan Kemal Işık’ın ardından, “Ne söylersiniz?” sorusuna ise rahatlıkla söyleyeceğim en önemli özelliği, tereddütsüz örnek bir şahsiyet olmasıydı.

Bu gün nice gazete temsilcilerini görüyoruz, rant için yalakalık yaparak hemen her gün ağızlarından çirkef akan ve toplumda kabul görmeyen utanmazları.

Yaklaşık 30 yıl kadar önce bölge temsilcisi olarak tayin edildiği Tercüman Adana tesislerinde tanıştığım Kemal Işık, bölge temsilcisi olarak mesai arkadaşlarıyla bir bölge temsilcisi sıfatıyla değil, sanki o müessesenin muhabiriymiş gibi ilişki kurar, oturur sohbet eder ve arkadaşlarının en küçük meselesiyle yakından ilgilenmekten büyük bir zevk alırdı.

Birçok yerde personeline havadan bakan, adam yerine koymayan, aynı masada oturmaya tenezzül etmeyen kendini beğenmiş insanlıktan nasibini almamışlara karşı,

Kemal Işık, bu dünya hayatında örnek bir gazeteci olarak attığı her adımın bir anlamının olması için adeta uğraş verirdi ve bunu da başardı.

Bu gün toplumsal yaşamımızda en büyük eksiğimizde bu değil mi?

Hangi alana bakarsanız bakın,

İster basın sektörüne bakın,

İster siyaset alemine bakın,

Veya isterse devlet kademelerinde ki iş hayatına bakın,

Bu alanlarda bir birini çekemeyen,

Bir birinin ayağını kaydırmak için fırsat kollayan,

Hatta bu uğurda arkadaşlarını satan ve daha da ötesi iftira eden nice şeytani insanlara şahit oluyoruz.

Öyle ki, “Müslümanım” diyen bazı şahsiyetlerin varlığından bile utandığımız şu zamanda;

Yalanın, iftiranın ve kumpasın kırıla gittiği bir ortamı yaşadığımızı rahatlıkla söyleyebiliyoruz.

İşte böylesine bir ortamda kişilerin bekası için değil, kurumların ve ülkenin bekası için çalışan Kemal Işık gibi şahsiyetlere ihtiyaç duyuyoruz.

1980’lerde başlayan ve 1990’larda Rahmetli Kemal Ilıcak’ın Tercümanının iflasıyla son bulan dönemde, Tercüman bünyesinde çalışan hiçbir arkadaşımız yoktur ki Kemal Işık’tan memnun olmasın,

Öyle ki, tam bir aile çatışı ruhunu oluşturmuştu Kemal Işık.

Ve

SONUÇ OLARAK;

Ailesine ve yakınlarına baş sağlığı dileyerek Allah Sabırlar versin derken,

Allah’ın Rahmeti üzerine olsun ve mekanını Cennet eylesin Kemal Abi diyorum.