Kıble sarayda değil Mekke'dedir

Kıble, kişinin kendi vicdanı ile Allah’ı arasındaki dolaysız yolun istikametidir.

İnancımıza göre Kıble, Mekke’dedir.

Kıble, Allah’a giden yoldur.

Kalbini ve ruhunu Mekke’ye yönelten her insan bu yol üzerinde Allah’ı ile konuşur, dertleşir sonuçta huzuru bulur.

Kişinin kendi vicdani ile Allah’ı arasındaki yolun kendisidir Kıble…

Vicdan’dan söz edilemez ise Kıbleden de söz edilemez.

Fiziki olarak Kıble’ye yönelmenin hiçbir kıymet-i Harbiyesi yoktur.

Kıbleye yönelmek, kişinin kendi vicdanı, adalet anlayışı, haramdan uzak durması, kul hakkı yememesi, kalbinde insan sevgisi taşıması ile ilgilidir.

Hatta daha daha ötesi, Kıble’ye yönelmek,

Kişinin köyüne, tarlasına sahip çıkması, üretim yapması, bedavacı ve sadece konuşarak hayatı tüketmemesi demektir.

Bir meslek sahibi olup o mesleği insanlık yararına icra etmektir Kıble’ye yönelmek.

Çocuklarını sevmek, gelecekleri için annelik ve babalık görevlerini yapmak,

Eşini insan yerine koymak, zulüm yapmamak, şiddet göstermemektir.

Kıble’ye yönelmek, bir ağacı betona feda etmemektir.

Okumaktır Kıble,

bilim ve sanatla insanlığa hizmet etmek ve inan yaşamını kolaylaştırmaktır.

Kıble’ye yöneldiğinde gördüğün Allah’la bütünleşme yolunun taşları “Kul Hakkı Yememek” ile örülmüştür.

Kıble asla bir kişi, sayar, ya da makam değildir.

Bu gün namazda Kıble’ye yönelmişlerin büyük çoğunluğunun gönlü,

Allah’ın emirlerine kapalı, Sarayın talimatlarına açık..

Bedenleri Kıble’ye yönelik, akılları sarayda.

Allah’ın emirleri ve insanlığa yaydığı ışık, saraydan gelen Haşa! Haşa! Ayetlerin gölgesinde kaldı.

Daha dün, Türkiye’nin dış politikasını güvenle yürüten ve çok yetenekli olduğu için Türkiye’nin yönetimi teslim edilen kişi, şimdi, saraydan gelen talimatla “firavun” oldu. 

Zaten Saraydan gelen (Haşa) ayetle başbakan olmuştu.

Bu gün saray, “niye bıyıksızsınız?” diye sorsa, bedeni Mekke’deki Kıble’ye, fikri ve zikri ise Saray’daki Kıble’ye dönük olanların hepsi bıyık bırakır.

Saray, Kuyruk iyidir dediği an, bütün, niteliksiz, kişiliksiz, televizyon bülbülleri Kuyruğun Faziletini” anlatır; bazıları da hızını alamaz kuyruk bırakır.

Saray kimi işaret ederse o düşman, kimi işaret ederse o uçmayı hak etmiş bir derviş…

Yahu sizin hiç aklınız yok mu?

Çocuklarınızın gözüne baktığınızda bu ilkesizliğinizden utanmayacak mısınız?

Bir gün ne olur biliyor musunuz?

Sarayı bu kadar şişiren güruh, başka bir gücün arkasına düştüğünde o sarayı, şeytan taşlar gibi taşlar.

Ve bir tespit daha yapayım: Ben asla o sarayı şeytan taşlar gibi taşlamayacağım çünkü o sarayı putlaştıran ben değilim.

Kim putlaştırmışsa o taşlayacak.

Bu nedenle vakit geçmeden aklınızı başınıza toplayın… ABD ve AB’nin ayarını yaptığı pusulaya göre belirlediğiniz Kıble, Saray’da değil, Mekke’dedir.