Kim konuşmuş kim yapmış; kim kurmuş kim satmış

KİM KONUŞMUŞ KİM YAPMIŞ; KİM KURMUŞ KİM SATMIŞ

HELAL EDİP GÜNAHA GİREMEM…

ONURUNU KIRIP MİNNETİNİ TESLİM ALDILAR.

Egemenlik hakkının en önemli göstergelerinden biri “Para Basma Hakkı”dır. Para basma hakkını kaybeden devlet kaybetmeye mahkûmdur.  Osmanlı İmparatorluğu’nda para basma yetkisi Fransız Osmanlı Bankası’nda idi…

Osmanlı İmparatorluğunun yıkılmasıyla sonuçlandı.

Bu gün ABD yıkılmaya mahkum bir imparatorluktur; çünkü para basma yetkisini kısa adı “FED” olan Federal Reserve adlı bankaya vermiştir. Ve bu banka, kim savaşırsa savaşsın daima karlı çıkan yeryüzünün ender kurumlarındandır.

ABD İmparatorluğu’nu karton imparatorluğa dönüştüren de bu olgudur. Kongrenin ve Beyaz Saray’ın üzerinde bir kurumdur. (Konumuz olmadığı için detaylara girmeyeceğim)

Ama bilin FED denilen kan emici: Bağımsız bir kurum. Kendi başına kapalı kapılar ardında karar veriyor. Bu kararlar ne White House ne de kongre tarafından onaylanmak zorunda. Fed, vergi ödemiyor. Para yaratıyor. Yurt dışında banka açabiliyor, para gönderebiliyor, kendi devletine borç verebiliyor, para arzını, faizleri, enflasyonu, resesyonu, depresyonu kontrol edebiliyor. Kimseye hesap vermek zorunda değil.

Bu olguyu aklımızda tutalım.

Gelelim Prof. Dr. Cihan Dura’nın bir anısına: “Işık Kansu, olayı Prof. Dr. Sina Akşin’den dinlemiş[i]. S. Akşin’e aktaran ise tanınmış bir bilim insanı…  İstanbul'da bir iş yemeği... Yemeğe Amerikalı bir işadamı da davetli… Soruyorlar Amerikalıya, "Irak'ta ne işiniz var sizin" diye. Hiç düşünmeden yanıtlıyor: "Biz, ulusal çıkarlarımız gereği oradayız."  Verilen karşılık, ister istemez bir başka soruyu getiriyor peşinden: "İyi de, biz Türklere diyorsunuz ki, 'Ulus devletin zamanı geçti. Vazgeçin bu sevdadan'. Ama kendi ulusal çıkarlarınız söz konusu olunca, onları koruyup kollamayı çok iyi biliyorsunuz. Bu bir çelişki sayılmaz mı?" Amerikalı işadamı hiç çekinmeden "Siz millet değilsiniz ki" deyiveriyor. Karşısındakilerin kaşlarının çatıldığını görünce de ekliyor: "Bankalarını yabancılara satan bir toplum, milletten sayılmaz!"

(*)

MİLLETLER EGEMENLİK HAKKI İLE VARDIR

Ben olayı derinleştireyim: Telekomünikasyon sistemini, limanlarını, demir çelik üreten fabrikalarını, karayolları, havayollarını, suyunu, havasını satan bir millet olur mu?

Bu Türk Millet değil; bu benim bildiğim Anadolu halkı değil…

Bu millet topyekûn kandırıldı.

Ve bu millet kandırıldığını er geç anlayacaktır. Tarih nasıl bunu gösterdiyse, yine gösterecektir.

Bu çalışmayı hazırlarken, sadece hangi hükümetin hangi kurumları kaç liraya sattığı konusunu anlatıyorum. Satışlar, talanlar, peşkeş çekmeler şüphesiz ki bu kadar kolay olmadı. Duyarlı insanlar sokaklara döküldü ama duyarsız iktidar mensupları, polisiye gücüyle karşı koyanları sindirdi.

GAMSIZ ÖKÜZLER HEP VARDI VE HEP OLACAKTIR

Burada en rahatsız edici olan, “Gamsız Öküz” diye nitelediğim aydınların, televizyonlarda bu talanların ne kadar doğru anlatmaları oldu…

Ya beyinsizlerdi veya ruhsuzlardı…

57. Hükümet Olan Bülent Ecevit Başbakanlığındaki (DSP-ANAP-MHP) koalisyon hükümetinin sattıklarında kalmıştık.

58 Hükümet ile Türkiye 19.11.2002 tarihinde “Yeni Türkiye”yi inşa edecek olan AKP hükümeti ile tanıştı. Şimdilik başbakan emanetçi olan Abdullah Gül idi.

Abdullah Gül’ün emanet başbakanlığı 13.03.2003’e kadar sürdü.

O tarihten sonra Türkiye’nin başına “Recep tayyip Erdoğan” geçti. Bu önemli olayın tarihi 14.03.2003’tü ve hala devam ediyor.

Türkiye nasıl bir döneme gireceğini bilmiyordu: “Türban” ve “İmam Hatip” ile yola çıkan bu iktidar, öyle şeyler yaprı ki, Türkiye’de neredeyse var olan bütün değerleri yerle bir etti.

Daha sonra “Onlar Konuşur, AKP Yapar” sloganıyla yola çıkanlar, yapılmış ne varsa hızla sattılar; şimdi “Türbanlı ve Türbansızın”, “İmam hatipli ve İmam hatipli olmayanların” milli varlıklarını yok bahasına sattı.

Alıcıların büyük bölümü de “milletin A…. Sına koyanlardı”…

Bu listeyi daha bitti zannetmeyin, bu sadece blok hisse satışı ile yapılan satışlardı. Yarın, Tesis ve varlık satışları ile satılan diğer varlıkların listesini yayınlayacağım.

GÜNAHIN ORTAĞI OLAMAM: HELAL ETMİYORUM

Şimdi, sevgili kardeşim, kimsenin senin inancınla, nerede eğitim aldığınla, neyle örtünüp örtünmediğinle, caminle, orucunla bir sorunu yok… Şeytanı başka yerde arama.

Ama azıcık düşün: Listeye bak. İyi bak…

Türkiye’nin yani sana ait olan 5 liman, SEKA’ya ait 7 kağıt fabrikan, TEKEL’e ait 7 Tuzla, Sümer Holding’e ait 8 adet fabrika ve ayrıca 2 bakır üretim tesisi satılıyor ve…

İşte dur, bunların hepsi senin malın…

Ve bunların parasının toplamı, inşa edilen AKSARAY’ın parasının ancak yarısını karşılıyor.

Bu fabrikalar, dedelerimizin, babalarımızın fedakârlığı ve alın teri ile kurulmuştur.

Şimdi bu fabrikaları kuranların torunları, ekmek kapılarından edilmiş ve yek ekmeğe muhtaç edilmiştir.

O Saray’ın temelinde, işsizlerin, sokağa atılmışların, açlığa terk edilmişlerin gözyaşları vardır. Hakkını elinden alıp, sana yardım diye verdiler…

Sen helal edebilirsin.

Ama ben, helal ederek günah işleyemem…

Bu günahın, bu suçun, bu vebalin onaylayıcı ve destekleyici ortağı olamam…

Yazıktır; günahtır…

(*)Prof. Dr. Cihan Dura’nın anılarından