Kölelik sistemi geri gelmeli

Kafamdaki bir soru işaretini sizinle paylaşmak istiyorum;

Liberal sistemde özgür yaşamak mı kolay yoksa kölelik sisteminde köle olarak yaşamak mı?

Hemen kızmayın…
Sadece birlikte düşünelim.

Kölelik dönemlerinde insanlar ailecek bir toprak sahibinin yanında çalışırlardı.

Zaman içerisinde o toprak sahibi ile köleler arasında öyle bir sosyal ilişki doğuyordu ki, karşılıklı olarak birbirlerinin sorunlarını algılıyorlardı.

Hiçbir kölenin aç kalmak gibi bir sorunu yoktu; hatta yarın aç kalacak mıyım dye de bir sorunu yoktu.

Kendi bölgelerinde zincirsiz gezerlerdi, başka yere gittiklerin de de köle olduklarını belirten işaretleri vardı.

Kölelerin daha olumsuz koşulları da vardı…

Örneğin “siyahiler” için söylüyorum; renkleri onları sosyal statülerini ele veren bir mesaj gibiydi.

Daha bir çok olumsuzluklar yaşanıyordu… Kabul…

Ama şu sorunun yanıtını kimse düşünmedi…

Yapılan kölelik savaşlarında, köleler asla özgürlük istemediler… Onlar hallerinden memnundu.

Özgürlük arayışları, köle sistemini benimsemiş olan Güney’den değil, köle bulunmayan Kuzey’den çıkmıştı.

Güney’de yaşayan köleler, özgürlük isteyen ve köleliğin kalkmasını isteyen Kuzeylilere karşı savaşmışlardır.

Kaba çizgileri ile kölelik böyleydi… Şimdi liberal sistemin öğündüğü özgürleklere bakalım.

Şimdiki insanı zincirler değil, kanun ve yönetmelikler esir etmektedir.

Yasada her kesin her yere gitme hakkı vardır; ancak halkın büyük çoğunluğu asla istediği yere gidemiyor; bu boynundaki zincirden değil, mahkum olduğu ekonomik sistemden kaynaklanmaktadır.

Köleler de bir yere gidemezlerdi; şimdi halkın büyük çoğunluğu da gidemiyor…

Köleler, sinema ( O zaman yoktu), tiyatro ve eğlence yerlerine gidemezlerdi; yasaktı.

Şimdi asgari ücretli de sinema ve tiyatroya gidemiyor. Ama yasak yok; sadece gidemiyor.

Eskinin zinciri günümüzün ekonomik tutsaklığına dönüşmüştür.

Köleler, ellerine para geçmediği için tasarrufta bulunup zengin olamazlardı.

Şimdi liberal sistem özgürlük getirmiş, asgari ücretlinin eline para geçiyor ama bu para ile ay sonunu bile getiremediği için tasarruf yapması hayal…

Ama gelin görün ki tasarruf yapması yasak değil.

Kölenin seçme ve seçilme hakkı yoktu…

Allah Aşkına söyleyin… Sizin seçme ve seçilme hakkınız var mı?

Yahu trilyonları kontrol edemeyecek olan kişinin adaylığı bir hayaldir. İstediği kadar ve şehrini seven olsun, parasız bir yurttaşın seçilme hakkı var mı? Dönelimseçme hakkına… Demokrasi adına bir oyun oynandığı ve seçilenler arasından “seçme” oyununun size oynatıldığının hala farkında değilseniz; yahu siz köle bile değilsiniz.

Şu an oynanan demokrasi oyununda, seçilenleri seçme hakkınız vardır; gerisi hikaye…

Yani eskiler daha dürüst idi…

Şimdikiler, kendi seçtiklerini halka onaylatmak gibi kötü niyetli davranışın adına “Anayasal Seçme be Seçilme Hakkı” diyorlar.

İnsanlar karın tokuluğuna bile olmayan bedelle çalıştırılmaktalar…

Aç… Aç… Aç’lar…

Şu an ki aylıklı sistem işvereni sorumluluktan kurtaran sistemdir.

Kişisel önerim; çalışanlara para vermeyinama ay sonuna kadar aileleri ile birlikte doymalarını sağlayın…

İnanın bunu bile yapamazsınız…

Anayasa “Angarya”yı yasaklamıştır. Ya!

Anayasa, insanı sömürmeyi, açlığa mahkum etmeyi, adam yerine koymamayı, kendi kaderine terk etmeyi vs… vs… serbest mi bırakmış…

Bence tartışalım.