Köylü milletin efendisidir

Yazılan ve bilinen Tarih içinde, Emperyalizme karşı yapılan ve kazanılan İstiklal Savaşından sonra kurulan Cumhuriyettir Türkiye Cumhuriyeti. Başka da bir örneği yoktur. Cumhuriyeti kuranlar, kurdukları Cumhuriyeti, kimlere dayanarak kurduklarını gayet iyi biliyorlardı. Cephede savaşan Orduya, kan ve can verenleri, giydirenleri, doyuranları. Cepheye cephane taşıyanları, taşıdıkları emanetin sırtlarındaki bebelerinden daha aziz olduklarının bilincinde olanları çok iyi tanıyorlardı. Ve o insanların hakkını, büyük bir kadirşinaslıkla, vefayla, şükranla teslim etmişlerdir: Köylü Milletin Efendisidir.

Türk Milleti, kurduğu Cumhuriyetin temellerinde, genlerinde taşıdığı ve yaşadığı toprakların kendisine bahşettiği yüksek kültür birikimiyle bağımsız ve başı dik yaşama, mülkün(devletin) ancak ve ancak hukukla yaşayabileceğini çok iyi anlamıştı. O yüzdendir ki, Cumhuriyet devrimlerini büyük bir anlayış ve kavrayışla benimsemiş ve hayatının vazgeçilmezi yapmıştır.

Cephede kazanılan savaşın, ancak ve ancak üretim ekonomisi ile taçlandırılmadıkça saman alevi gibi olacağını, yaşadığı yüz yıllarlı tarihten aldığı en büyük dersti.

1950 yılından bu yana düştüğümüz gafletle, önce ABD yanaşması olduk. Sonra da, AB kapısında sümüğünü çeken dilenci durumuna düşürüldük. Yıllar yılı, “Borç yiğidin kamçısıdır” afyonu ile afyonlandık. Borç bulamazsak, tenceremizi kaynatamaz olduk. Kredi kartlarına esir oluşumuz, yaşadığımız batağın ne kadar ölümcül olduğunun acı sonucudur.

Biz insanlarımıza, borçla yaşamayı, kıçımızdaki donu bile borçla almayı yakıştıramıyoruz. Eve, aşevlerinden çingille yemek taşınmasını değil, her mutfakta tencere kaynatılmasını, yemek kokularının güzelliğini çoluk çocuk birlikte yaşanmasını vaad ediyor ve sözünü veriyoruz. Alın teri ile kazanılan ekmeği paylaşmanın erdeminin Milletimizin bilincinde olduğunun farkındayız.           İçine, son kullanma tarihleri silinmiş, kalitesi kendinden menkul kolilerin, Kamyonlarla güpegündüz dağıtılması ayıpların en büyüğü. İstismarından büyük çıkar sağlayanları, İslami kültüre küfür edildiğini, o kolileri alan insanlarımız da çok iyi biliyor. O kolileri alırken yüzlerini ve gözlerini kaçırmalarından da anlıyoruz. İçlerine sinmiyor. Ancak insanlarımızı o hallere düşürenlerde de utanma yok. Bu utancı kabul etmiyoruz. Milletimizin hayatından söküp atacağız bu zilleti. Yardımın kuralları olacak, gerçekten muhtaç olanlara ve Devlete yakışır biçimde yapılacak. Yoksa birilerine “Allah razı olsun” dedirtmek için değil.

İşte yine geldik, Köylü Milletin Efendisidir dersinin en başına. Yani üretmeden başı dik yaşanmayacağına. Üretmeden, elden gelenle öğün olmayacağına. Bağımsızlığın hayal olduğuna. Adaletin ve hukukun onsuz olamayacağına.

Üretimin önündeki her türlü engeli kaldıracağız. Üreten insanı baş tacı yapacağız.