Leyla Zana ve samimiyet

Yemin ediyorum, bir daha ettiğim yeminleri tutmayacağım...

Bu güne kadar TBMM’sinde kaç milletvekili, “Cumhuriyetin temel ilkelerini korumak” yemin etti. Şöyle bir liste verelim.

1950 de                     487                 1951 de                      18

1954 de                     542                 1957 de                     610

1961 de                     450                 1965 de                     450

1968 de                         5                  1969 da                     450

1973 de                     450                 1975 de                         6

1977 de                     450                 1979 da                         5

1983 de                     400                1986 da                        11

1987 de                     450                1991 de                     450

1995 de                      550                1999 da                     550

2002 de                      550                2007 de                     550

2011 de                     550’               2015 de                     550

olmak üzere sadece Cumhuriyet tarihinin son 65 yılında 8.534 milletvekili, TBMM’de yani halkın huzurunda yani halkın yüce meclisinde; “Cumhuriyetin temel ilkelerini koruyacaklarına Namus ve şerefleri üzerine “ yemin ederler.

Başbakan ve bakanları ayrıca saymaya gerek yok.

Bu vekiller sözlerinde samimi iseler neden cumhuriyet bu halde?

Cumhuriyetin değerleri neden her gün ayaklar altına alınıyor?

Neden bu cumhuriyet düşmanlığı?

O zaman bu vekillerin ya samimi olmadıklarını düşünüyorum veya güçlerinin yetmediğini.

Bu hesaplaşmayı yapmadan, sonuca gitmenin mümkün olmadığını düşünüyorum.

LEYLA ZANA OLAYI

Konuyu üç açıdan ele almak olası.

Birincisi etik olarak: Fotoğrafı çekelim: Dedik ki Leyla Zana’ya “Yemin Et”, “etmem” dedi. “Neden?” diye sorduk Zana’da “Tutmayacağım bir yemini neden edeyim ki?” Fotoğraf bu.

Tutmayacağı yemini etmeyen bir kişi ile karşı karşıyayız. Takdir mi edelim ayıplayalım mı? Ben bunun takdirini bir kenara bırakıyorum.

İkincisi Siyasi olarak: Leyla Zana 7 Haziran’da da yemin etmişti. Hiç de mızıkçılık yapmadı. Belki de o zaman samimi değildi. Veya şimdi samimi...  Ama şöyle bir soru geldi aklıma AK Parti’nin çoğunluk olduğu mecliste bir mesaj vermiş olamaz mı? Yani bu gücü AK Parti’nin tek başına iktidar olmasından almış olamaz mı? Hani açılımın adı değişip, “birlik ve kardeşlik Projesi” ne dönülen bir dönemde mesaj olamaz mı? Hem AK Parti’ye hem de kendi tabanına.

Üçüncü Hukuki Olarak: Yemin etmemenin yaptırımı ne? Oylamalara katılmıyor. Katılmasa ne olur ki. Çocukların birbirine küsmesi gibi: İşaret parmağını orta parmağı üzerine koyup “küstüm” demeleri gibi.

Sonuç : Tabloya, sonuç ve fotoğraflara bakınca çoğunluğun tutmayacağı sözler için yemin ettiğini veya güçlerinin yetmediğini veya samimi olmadığını düşünüyorum.

Hiç olmazsa Leyla Zana, hukuken ve siyaseten yanlış olabilir ama etik olarak doğru yapmıştır.

Şunu da sorabiliriz: etik olarak doğru ise o zaman siyasetimizi ve hukukumuzu gözden geçirmemiz gerek.

O da doğrudur elbette.