Merhamet çağı resmen bitmiştir

Televizyonlardan izliyoruz. Şehre yabandomuzları iniyor artık. Hele son görüntüler akıllara ziyan. Bir domuz yavrusunu resmen linç ediyorlar. Hayvan nereye kaçsa kurtulamıyor insanın öfkesinden. Tek suçu ise yolunu şaşırmak. Oysa, onu da ilahi bir gücün yaratıp bu dünyada yaşamaya hak verdiğini, zekası ondan üstün olan yaratıklar idrak edemiyorlar. Nedense kabullenemiyorlar onu karşılarında görmeyi. Her neyse, bir domuzun şehre inmesi gariptir de, insanların şehirleri orman havasına çevirmesi garip değildir artık. Geleneklerin, zarafetin ve saygının şehre inen domuz kadar değeri yok çünkü. Siyah beyaz resimler renklendikten sonradır ki, insanlık bozulmuştur. Kendilerini parayla büyüten toplumlarla, saygıyla büyüten toplumlar arasındaki farkın yansımasını yaşıyoruz. Tanık olduğum bir olay. Otobüs tıklım tıklım. Kucağında bebeğiyle bir anne biniyor. Beyler kafalarını çeviriyor. Zihinleri dolu. Elleri telefonlarında, ayaklarında derman yok. Bir futbol maçında 5 saat ayakta durmayı gurur sayarlar da, bebeğiyle ayakta duran bir annenin yerine 15 dakika ayakta durmaya mecal bulamazlar. O sırada ayaktaki işçi oturan karısına erkeklerin duyacağı şekilde sesleniyor. "Sen kalk bari Yasemin!" İşlerine gelince fısıltıyı bile duyan yiğit erkeklerin bu bile umurunda değil. İnsanlıkla bağlarını koparan beylerin yerine bir kadın kalkıyor ve bebekli anneye yerini veriyor. Kendinden büyüklerine yer veren bir çocuk gördüğüm zaman. Bu ülkeden ümidimi kesmemem gerektiğini düşünürdüm. Otobüslerde çocuklu annelere bile yer vermeyen insanları gördüğüm zaman. Bu ülkenin ruhunun da, bedeninin de tükenmiş olduğuna artık şüphe duymuyorum. Benim çocukluğuma denk gelen bu ülkenin 1980'li yılları, insanlığın, sanatın ve zarafetin en üst düzey olduğu yıllardı. Yozlaşan kültür, bizlere bugünleri layık gördü! İyi kalpli defterler yakıldı. Merhamet çağı bitti. İnsafsızlığın ve bencilliğin ihtişamı var artık. Ne utançtır ki insanları güzel kılan; çirkinlikleri! Hakkın hukukun bile olmadığı bir ülkede, saygı ve vicdan ayakta kalabilir mi zaten. O yüzden oturuyorlar! Delikanlılar!!!