Milletvekili Olma Hayali ve Bedelsizler!

   Ak Parti il kongresini yaptı. Elli kişilik yönetim oluştu. Yukarda rüzgâr başka esere Toros dağlarından geçerken başka şekil alır tarzı olmuş. İdeolojilerin fikir hareketlerinin reddi mirası şeklen yerine oturmuş. Hayırlı olsun.

Milletvekili olma hayali ile yananların tatlı gülümsemeleri soğuk kış günlerinde yüreğimizi ısıtıyor.

Demokrasinin ne mübarek bir yönetim şekli olduğunu bir kez daha anlıyoruz.

Milletvekili olmak isteyenleri ikiye ayırmak mümkün.

Bedelsizler ve bedelliler.

Bedellilerden başlayacak olursak;

Bu bedellilerle bedelli askerlik yapanları sakın karıştırmayan.

Bedelliler partinin kuruluşundan bu yana partinin bütün kademlerinde çalışıp emek veren ve alın teri dökenlerdir.

Bunlarında en kıymetlileri herkesin Ak Partili olduğunu sakladığı günlerde, dönemlerde sancak olup surlarda dalgalananlardır.

Kınayanın kınamasından korkmayanlardır.

Benim olmadığım yerde kimse yoktur diyebilecek kadar arı, duru yürek taşıyanlardır.

Partinin kayıtlarında olmasalar bile mahallelerinde, sokaklarında, akraba çevrelerinde,

İşyerlerinde ‘yürüyen Ak Parti’ olarak anılanlardır.

Parti için açılan kapatılma davasında gözyaşı ile sonuç bekleyenlerdir.

Her seçimde gönüllü olarak gece gündüz tüm aile olarak çalışanlardır.

Kimsenin adamı olmadan partinin adamı olanlardır.

Para pul hesabı yapmayanlardır.

Aday gösterilmediği anda partisini satanlara inat, adam gibi dimdik ‘buradayım ulan buradayım’  diyebilenlerdir.

Pazara kadar değil, mezara kadar partili olanlardır.

İşte bunlar bedel ödeyenlerdir.

Kanları ile canları ile malları ile bedel ödeyenlerdir.

Parti zarar görmesin diye ‘kol kırılır yen içinde kalır’ diyerek susanlardır.

Ağız dolusu kan yutup ‘kızılcık şerbeti içtim’ diyenlerdir.

‘Şeyhimin köyünün köpeği’ diyerek bazı lüzumsuzlara saygı gösterenler yine bunlardır.

Oğulları, kızları, kendileri en mütevazı işleri bulamasalar bile, partilerine sövenlerin iş sahibi olmasına bile içleri kan ağlayarak susanlar bunlardır.

Ak Parti’nin yükünü taşıyan güçlü omurgayı bunlar oluşturmaktadır.

Ak Parti’yi yenilmez kılan isimsiz kahramanlar bunlardır.

Bir de bedelsizler var ki anlatmak mümkün değil.

Tatlısu balıkları.

Her dönemin adamları.

Milletvekillerinin çanta taşıyıcılara.

Adamlığı para sahibi olmaktan ibaret sananlar.

Onun, bunun adamları. (Adam olanlar başkasının adamı olmazlar)

Genel merkezin taklacı güvercinleri. Tabana selam vermek yerine genel merkezin mermerlerini kutsayıp yalayanlar.

Gizli ırkçılar, kasaba milliyetçileri.

Çadır kılı rengine göre tasnifat yapanlar.

Arkasını herkese söyleyerek hava atanlar.

Cicili bicili mekânlarda ayak ayak üstünde teşbih şakırdatıp, memlekete rota çizenler.

Cumaya gitmediği halde evliya gibi Cuma mesajı çakanlar.

İhale gülleri.

Çoğaltmayalım cümleleri. İsraf olmasın. Bunlara söylenen her söz boş.

İki sınıf zümre var. Bedel ödeyenler, iyi mekânlarda hesap ödeyenler.

Ömrünü davasına adayanlar,  ömrünü insan kafalamaya, çıkar edinimine adayanlar.

Bu iki sınıf arasında aday tercihi yapılacak.

Yapılan tercih ya büyük heyecan oluşturup sandıkları patlatacak, yâda sükûti hayal olacak.

Köküne küsenler yok olmaya mahkûmdur.