Mutluluğun nirvanası yoktur!

Mutluluk iki kişinin bir sevgide el ele tutuşabilmesi, anne adayının çocuk sahibi olması, hastanın iyileşmesi, poker masasında en iyi kozu oynamak, anladığınız üzere kişiden kişiye tanımı değişir. Zevkler, renkler, hazlar, istekler vs. hepsi kişilere göredir sonu da gelmez! Kiminin kahkalar mutluluğudur kiminin ciddiyet.. Ama kimse yerinde mutlu değil!

Tamah lezzetler arayan tamahkar ruhlar çoğalmış!

Hep daha iyisine denizinde kaptan olmaya çalışırken, buz dağlarına çarpıyor, batmaz denilen Titanic’ler.. İhtişamlılar ama sonları var. Farkındalık nesnel olmak gerektirir. Gözler ışıltılı bir mekana girerken bile kamaşır, mutluluk artar ancak ufak bir detayda hisler tersine devirdaim yapmakta. Hâlbuki bu alalade bir seviyedir. Zihin, olguları nitelendirirken boşluktan içeri sızan “hep daha iyisinecilik” devinimdedir! Hırs ve yetinememek kadim dostudur. İblis ise yönetmen.. İstediği gibi oynattığı ortada..

Günümüzde ise aileler çocuklarına yetinmek yerine, yarışmayı, çıtayı hep yüksek tutmayı öğretiyor. Oğlum okusun, kızım okusun, ikinci olmasın birinci olsun.. Ebeveynler görünmeyen duygularını doğurmuş oluyor böylelikle çocukları değil. Bu durum, ekilmemiş mutluluğun hasat vakti verimsizliğini gözler önüne seriyor.. Birazda güzel Türkiye’mizin ekonomisini düşünüp değerlendirecek olursak 5 Bin TL maaşı beğenmemek için gerekçeler nelerdir acaba.. Somut kavramlardan gidelim. Arabası üç bin beygir gücündedir, vergisi çoktur, yakıtı çoktur, evi standartların üstündedir, fiyatlara endeksli bir yaşamdır. Sıradan değil, sosyal da bir hayat sürüyor olsun yine olmaz canı kışın soğuk karpuz çeker bu taifenin. Mutlu olmayı becersede nirvanayı ister! İş “hep daha iyisine” gider bulaşır ve “doyumsuzluk” aktifleşir. Çünkü bunlar kavramların algısını benimseyememişlerdir. Varlık, yokluk, görgü kuralları..

Mutluluğu minik detaylarda aramak lazım, nirvanaya ulaştıracağına söz veren dürtüler zaman kaybıdır. Ulaşılmış noktalar ile hareket edilmeli. Ortada insanı mutlu eden olaylar vuku bulmuşsa daha iyisini istemesi elindekini kaybetmesine sebep olabilir! Mutluluğun nirvanası yoktur! Nirvanaya ulaştığını zannedenler vardır, çünkü gözlerini hep daha iyisine dikmişlerdir. Bu da zanlarını boşa çıkarmakta..