Nevzat Aslan ya da adamlık icazeti!

Adana ve Türkiye Sevdalısı, aşk adamı, gönül adamı, haza beyefendi, adam gibi adamdır Nevzat ASLAN.

Kalbi ve harbi olmanın ötesinde, kaleminin mürekkebini kalbinden doldurur.

Muhabbetin koyulaştığı dost sohbetlerinde  ve bütün söylemlerinin satır aralarında “şiir tadı bulaşır” damağınıza…

Kitaptan çiçeğe, yıldızdan geceye, denizden camiye her şeyi okur-çizer ve yazar!

Yukarıdaki resimlerde bunun pratik göstergeleridir.

Anında karsısındaki insanı yada eşyayı yada nesneyi birebir AK Bir sayfaya  aktarabilir.

Bu bir yetenek yada beceri yada feraset yada Allah vergisidir.

Kişinin aynası işidir lafa bakılmaz esprisince  o konuşmadan ziyade yapar ve yaşar..

Yaşı altmışlara dayandığı halde erkek adam ağlamaz demez, ağlayan adama erkek der. Kendini bilir, âlemi bilir, Yaratanı bilir, yaratılanı bilir.  Toroslar kadar hırçın, Çukurova kadar sakindir.  Mal canın yongası demez, para hayatın çamurudur, der.

Bir kere aldatmaktansa bin kere aldatılmaya razıdır.

Sürüde kalmaz, ayrılıp kurda meydan okur. Allah’ı sever, peygamberi sever, putları sevmez. Kuşlarla konuşur, ağaçlarla dertleşir, yıldızlara şarkı söyler.  Dik durur, eğilmez, bükülmez. Güzel şiir okur, güzel şarkı söyler, yengeye güzel serenat eyler. 

Gideceği yönü bilir, tabelalara bakıp yön değiştirmez. “Olabilir dünya dönebilir, ama adam olan dönmez” der. Çocukları sever, çiçekleri över, taşa yapılan haksızlığı bile yerer. Laf olsun diye konuşmaz, aşk olsun diye yaşar.

Dostluğu kelime anlamıyla değil, insan anlamıyla yaşar.

Babasının “Aslanı”, çocuklarının “süper babası”dır.

Bilgiye açtır, cahilliğe tok. Yanlışına yanlış der, doğrusuna‘daha doğrusunu buluna kadar doğrum der.

Alnı terli, gönlü harlı, sözü ballıdır.

Sevdiklerinin tek tel saçına dünyanın malına tercih etmez.

Yaşamanın hakkını verir, ama ölmeye doğduğumuzu da bilir. Yağmurda ıslanır, toprağa bulanır, güneşte kurulanır. Adamlık icazetini nüfus cüzdanından değil, kalbinden alır.”

Evet buradaki bazı ifadeleri anlamak için Nevzat ASLAN’ ı daha yakından tanımak gerekir ama meramımız anlaşılmıştır herhalde.

Hemşerimiz,

Elektrik Mühendisi,

Gönül tamircisi,

Tıpkı, Yunus’un dediği gibi: “Ben gelmedim kavga için!/Benim işim sevi için/Dostun evi gönüllerdir/Birliğe bitmeye geldim/Gönüller yapmaya geldim..””diyenlerden.

Sonuç, şairin dediği gibi: “Öyle Aşık olmuşum ki ben sana/Ta yanı başımda hasretim sana” esprisince;  bu güzel insanlarla aynı çağda yaşarız ama tanıyamayız buda bir nasip meselesidir..

Sevgi ve aşkla hoşçakalın…

BİR AYET

İnsan muhakkak azar kendisini müstağni gördüğü için…

DÜŞÜN-TAŞIN

Hayata değer bir yaşam, sevmeye değer bir aşk, dostluğa değer bir arkadaşlıktan asla vazgeçme!..

AFORİZMALARIM

İnsanı, İnsana, insanla, insanda, insanca anlatmaya inşallah ölünceye kadar devam edeceğim…

yukselmertoglu@hotmail.com