NOKTA’lı virgül!

12 Eylül darbesinin yıldönümün 35’inci yıldönümünü devirdik. 12 Eylül’ü yapanları da hak ettikleri şekilde andık! Rahmetsiz ve zahmetsiz şekilde...

12 Eylül’ün yıldönümünün hemen sonrasında 12 Cuntasının uygulamalarını aratmayan şekilde Nokta dergisi kapağından dolayı basıldı ve son sayısı toplatıldı. Doğrusunu söylemeliyim ki çok şaşırdık. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın eleştirilere karşı tahammülsüzlüğünün farkındayım ama bu konuda sınır tanımayacağını hiç düşünmemiştim.

1980’lerde yayın hayatına başlayan Nokta dergisinin halen çıktığını ne yazık ki bilmiyordum. Şimdi bütün Türkiye Nokta diye bir derginin varlığından haberdar. Keşke böylesi bir uygulama sonucu öğrenmeseydik.

Nokta’nın kapağı orijinal değil. Daha önce bir İngiliz dergisi İngiltere Başbakanı Tony Blair için benzer bir kapak hazırlamış. Ama İngiltere’de dergi polis tarafından basılmamış, toplanmamış.

Buna demokrasi farkı diyebiliriz.

12 Eylül’de gazeteler büyük bir baskı altındaydı. Neredeyse tüm gazeteler baskıya girmeden önce kontrol edilmeye çalışılırdı, gözden kaçanlar olursa dağıtımda yakalanır, bayileri ulaşması engellenirdi. Boş sayfalarla gazetelerin çıktığını hatırlarım.

Çok şükür günümüzde durum daha rahat! Ama gidişat kötü.

80’lerin ikinci yarısında mizah en güçlü muhalefetti. Şimdikinden daha fazla eleştiri ve ince göndermeler vardı. Cuntanın ekonomiden sorumlu bakanı Turgut Özal bile Başbakanlığı döneminde bunlara güler geçerdi. Cumhurbaşkanıyla daha da rahat davrandı.

Rahmetli Erbakan’a, Türkeş’e, Ecevit’e neler yapmadılar ki! Süleyman Demirel mizahçıların en büyük malzemesiydi ama onların bırakın dergi basmayı mahkemeye verdiklerini bile hatırlamam.

İşin acı yanı darbenin üzerinden 35 yıl geçmesine karşın hala o dönemin uygulamaları ile bugün yaşananları kıyaslıyorsak ya bizde bir hata var ya da yöneticilerde.

80’lerin ikinci yarısı ve 90’ların ilk yılları mizah dergilerinin zirve yaptığı dönemdi. Hatta devletin televizyonunda bile siyasileri hicveden mizah programları yapılır, herkes de gülerek izlerdi. Siyasiler konuşmalarında mizaha fazlaca yer verir, toplumun yüzünde tebessüm yaratılardı. Başta Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Başbakan Davutoğlu olmak üzere hangi siyasinin espri yaptığını, bir olaya mizahi bakışla yaklaştığını gördünüz?

Yapılan her eleştiriye hakaret, gösterilen her tepkiye hainlik diye bakmak toplumu baskı altına almak değil midir?

Bu anlayış topluma huzur getirmez.

12 Eylül’ü asla unutmayacağız. Yapanları da...

Ancak 12 Eylül her aklımıza geldiğinde günümüzdeki uygulamalarla kıyaslamak istemiyor. Bugün Türkiye’de toplumsal barış ortamı yoksa demokratik yaklaşım eksikliğindendir. Demokrasi yoksa barış ve kardeşlik de olmuyor.

Demokrasinin olmadığı yerde hoşgörü yeşermez.

Hoşgörünün olmadığı yerde barış da olmaz. Hoşgörü iklimini önce yönetenlerin hissetmesi gerekiyor.

Yukardan aşağıya doğru.NOKTA