Öğretmen eğitim merkezi kurulsun

Kentler, değerler toplamıdır; Bazı değerler, kentleri dahi aşarlar.

Floransa dendiğinde zihninde tarih ve ölümsüz şair Dante geçmeyen az insan vardır. Eyfel Kulesi mi ünlüdür yoksa Paris mi? Sahip olduğu değerler bir kenti kent yapar veya kent olmaktan çıkarır.

Aydınlanma Çağı’nda kentler, sahip oldukları üniversiteler ile önce ülke sonra dünya kenti olmayı başarmışlardır. Yale, Oxford, Cambridge dediğimiz zaman aklımıza şehir mi gelir üniversite mi? Bu üniversiteler, kentlerini ekonomik, sosyal, kültürel ve bilimsel olarak kalkındırmışlardır.

Adana’da gündeme getirilmeyen bir üniversite var; Kanuni Üniversitesi.

Bir üniversite kurmak için, gecesini gündüzüne katan sivil toplum kuruluşları, Meslek Örgütleri, belediye başkanları neredeler?

****

Portakal Çiçeği Dergisi’ni bilirsiniz… Sanatçı dostu Yusuf Özer ile Güzel girişimlerin bazen takipçisi ve en fazla da imzacısı Aytekin Gezici. Ben ise bu takımda rol alan naçizane yazan çizen… İlk defa Aytekin Gezici sayesinde upuzun bir unvanım oldu. Övünmek gibi olsun. Portakal Çiçeği Dergisi Yazı Kurulu Üyesi…

Dergi bu ay ki sayısında “Üniversite rektörlüklerine Açık Çağrı” başlıklı bir öneri sunuluyor. Bu önerinin mimarı, Çukurova Üniversitesi Öğretim Görevlisi Şemsettin Koçak..

Önerinin temel amacı şu: “İlimiz merkezinde 22 Bin, genelinde ise 25 Bin öğretmen bulunmasına ve hizmet içi eğitimin bu denli yararına rağmen, onlara üniversal düzeyde hizmet verecek bir kurum bulunmamaktadır. Milli Eğitim Bakanlığı’nın ve Milli Eğitim Müdürlüğü’nün iki haftayı geçmeyen hizmet içi eğitim çalışmalarının bu yararları sağlaması da mümkün değildir. Bu nedenle, amacına uygun yararları sağlayabilmesi için “Çukurova Öğretmen Eğitim Merkezi”nin kurulmasıdır.”

Eğitim camiasını dışında bir insanım ama bu önerinin ne denli önemli olduğunu da kavrayabilecek kadar eğitimle ilgili konulara emek vermişliğimiz vardır.

Yusuf özer, Şemsettin Koçak, Aytekin Gezici,ve  Sarıçam belediyesi Dış İlişkiler Müdürü Sayın Şükrü Gedik ile birlikte Kanuni Üniversitesi’nin Turgut Özal Bulvarı’ndaki Rektörlük binasına gittik.

Bir ortama girdiğinizde ortamın atmosferi sizi sarar. Bir bilim yuvasını girdiğinizi iliklerinize kadar hissediyorsunuz.

Bizi Üniversitenin Genel Sekreteri Mahmut Acıl karşıladı.

Konusuna egemen, saygılı, derin bakışlı ve içten.

Bize inşası yapılacak olan üniversitenin maketini gösterdi. Binalar, bölüm ve işlevleri hakkında geniş bilgiler sundu.

Az sonra Rektör Prof. Dr. Osman Serindağ’ın makamındaydık.

Engin gönüllü, sevecen, mütevazı, kararlı ama kendi amacının peşinde koşmaktan yorulmuş gibi bir hali vardı. Sonradan bu yorgun görünümünün nedenini anlayacağım. Yasal olarak kuruluşunu tamamlamış bir üniversitenin yoluna nasıl zorla devam ettiğini öğrendim.

“Hocam bu üniversite ne zaman kuruldu?”

“Üniversite, Çukurova Eğitim ve Kültür Vakfı tarafından 2013 yılında Adana'da kurulmuş bir vakıf üniversitesidir. Üniversitenin kurulmasına ilişkin karar onaylanmış ve 18 Haziran 2013 tarihli ve 28681 sayılı resmî gazetede yayınlanmıştır.

“Yani bu üniversite hemen hemen 2 yıla yakın zamandır faaliyette mi?”

“Resmi olarak, ancak henüz faaliyette değil.”

Geliş nedenimiz gündemli olduğundan bu konuya girmedim. Ancak Rektör ile bu konuda görüşmek üzere söz aldım ve ekip olarak sözü, sahibi olan Şemsettin Öğretmen’e bıraktık.

Şemsettin Öğretmen, hizmet içi eğitim hakkında bize yönelik genel bir bilgi sundu. Hizmet içi eğitimin yararlarını  iki açıdan değerlendirdi. Birincisi kurumsal olarak yararları için: “Üretilen mal ve hizmetin kalitesini arttırır; üretimde verimlilik artışı sağlar; kusurlu üretim dolayısıyla meydana gelen zayiatı azaltır; kurumun kendisini yenilemesini kolaylaştırır; iş kazalarını azaltır; eskime/yıpranma, bakım ve onarım giderlerini azaltır; denetim ve gözetim yükünü hafifletir” değerlendirmesini yaptı.

Bireysel yararlarını ise şöyle değerlendirdi: “Bireyin kendisini ve işinde güven duygusunu geliştirir; morali yükseltir; yükselme olanağı sağlar; memnuniyetsizliği azaltır; insan ilişkilerini geliştirir; iletişimi kolaylaştırır; başka alanlarda da yeterlilik kazandırır; kurum içinde ve dışında saygınlık kazandırır; uyumsuzlukları azaltır; bireyi isteklendirir; iş kazalarının nedenlerini öğretir ve kendini korur hale getirir; rahat ve emin iş yapma olanağı sağlar…”

Burada aklımıza şu soru takılıyor; Milli Eğitim Bakanlığı, Milli Eğitim Müdürlükleri kanalıyla hizmet içi çalışmaları yeterli değil mi?

“Yaterli değil” diyor, Şemsettin Öğretmenimiz. “Söze edilen hizmet içi eğitim çalışmaları, öğretmenleri bir arya getirmekten öteye gitmiyor.  Hatta, sahil illerinde yapılan eğitim çalışmaları maalesef tatil olarak değerlendirilmektedir.”

“Peki ne öneriyorsunuz?”

“Alanında uzman ve uygulayıcılardan oluşan gönüllü bir çalışma grubu oluşturduk. Grup uzun bir süre çalışma yaptı ve sonunda bir rapor oluşturdu. Rapor, öğretmenlere yönelik bir Öğretmen Eğitim Merkezi kurulmasını önermektedir.

İşte bu önerimizi Kanuni Üniversitesi Rektörümüze sunuyoruz”

Rektör, konuşmalardan sürekli notlar aldı. Başarılı çalışma ve sonucunda üretilen çözüm yolu için, Şemsettin Öğretmen şahsında emeği geçen herkesi kutladı ve teşekkür etti.

Sayın Serindağ: “Siz bunu sorun olarak görmüşsünüz. Ne mutlu. Maalesef bunları sorun olduğunu farkında dahi olmayan eğitim elemanlarımız var. Sorunu görmekle yetinmemiş ardından da çözüm üretmek içim emek ve zaman harcamışsınız. İşte arzu ettiğimiz öğretmen profili budur. Kaba bir gözlemle şunu üzülerek tespit ediyorum; öğretmenlerimiz tükenmişlik duygusu içerisindeler.”

Rektör Prof. Dr. Osman Serindağ, Üniversitelerin Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olmadığı, hizmet içi eğitimlerin, Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi genel Müdürlüğü ve Hizmet İçi Eğitim Genel Müdürlüğü’ne bağlı olduğu bilgisini verdikten sonra: “Yine de öneriniz değerlendirilmesi ve üzerinde çalışılması gereken bir çözümdür. Biz ilgili kurumlarımız ile görüşüp, önerinizi değerlendireceğiz. Çünkü kamu yararı içermektedir.”

Şemsettin Öğretmenin önerisinin gerekçesi ve sonucu geniş olarak Portakal Çiçeği Dergisi’nin 5. Sayısında yer aşmaktadır.

Bir çok konu hakkında konuştuk. Konuştuklarımız başka bir yazının konusu olabilir. Ancak, bu üniversitenin neden faaliyete girmediği veya engellenip engellenmediği, engelleniyorsa neden engellendiği zihnime takıldı.

Yıllar önceydi Çukurova Üniversitesi Karaisalı meslek Yüksek Okulu’nda bir konferans vermiştim. İlgimi çeken şuydu. Okula giden öğrencilerin geçtiği yol, Karaisalı halkı tarafından tecrit edilmişti. Yol üzerinde ne bir büfe ne bir bakkal vardı. Öğretim Görevlilerine bunun nedenini sordum; “Halk bu yüksek okulu istemiyor. Çünkü, buradaki öğrenciler, halkın ahlaki yapısını bozar. Bu nedenle, halk ile öğrencilerin bağlantısı kesik…” Çok şaşırmıştım. Ama şimdi gidin bakın o yüksek okulların Karaisalı’ya kazandırdıklarını gözlerinizle görün.

Üniversite canlılık, üniversite berekettir.

Bu bereketin önünü kesmek isteyen (varsa) Adamna’ya kötülük etmektedir.

Veya bu bereketin kesilmesine göz yuman sesini çıkarmayanlar da kötülük yapmaktadır.