ölümümün nedeni ; ZaPıTaLardır...

   Geçen hafta içinde, inttihar eden seyyar satıcının cebinden çıkan notta; "Benim ölüm sebebim,zabıtalardır.Bir cinayet işlendiği zaman,bir ekip almaya gelir,bir tablayı almaya, on ekip gelir".diye not bırakmış.

   Peki ; Bu çığlık kime..Bu isyan kime..Bu trajedinin kahramanı tablacı ama kötü adamlar ve figuranlar kim..

Biz sadece ,basit haber olarak ,okuyup geçiyoruz.Oysa bir ocak sönüyor.Dul bir eş,yetim çocuklar..

    Tablada fıstık satarak geçinen ,bir adamın,sermayesi tablası kadar olur.Düşünün ,iki sefer tablası, giderse durumunun ne olacağını...Hayatını bitirdiği günde ,yaşamının ederi, 20 kilo fıstık olan adam,borçla alınmış hayat, ..

    kimi pazarlarda ;satıcının önünde,dört-beş çeşit meyve ve sebze,kimisinin tezgahı yoktur,yere oturmuş önüne ;maydanoz , yumurta veya sadece sarımsak koymuş ,onu satmaya çalışır.Bu satıcıların ;umudu ,sermayesi,hayatının totalinin yüklediği sermaye , 3-5 bağ maydanozdur..hayatını o maydonozlara yüklemiştir.

    Siz sadece,maydonoz satan bir adam görürsünüz.Oysa;o adam hayatını yani sermayesini satar.Düşünün ,onun önünden maydonozları ,aldığınızı zaman,bunu bir de,yere atıp çiğnediğinizde,çiğnediğiniz bir maydonoz değil,onun umudu,sermayesi,geleceği en önemlisi çocuklarının nafakasıdır.

    Ona ne ,sizin yönetmenliklerinizden ,kurallarınızdan,ona mı sordunuz ,bu kuralları koyarken.Adamın derdi,allahın verdiği rıskı,buralarda aryıp ,bulmak. Ama siz ,onun rıskını bulmasına engel oluyorsunuz ve hayat denen bu oyunda ,kötü bir figur olmayı seçmişsiniz.o kahramanlığını bedelini,istesede istemesede ödeyecektir.sizinki öyle değil ,isterseniz,kötü kahraman olmazsınız.Seçim sizindir.Ama o kahraman olmayı isteyerek seçmedi,yaşamak için kahraman olmak zorunda kaldı.

    Ey  gönüllü ,kötü figürler ,yere atıp  çiğnediğiniz , maydonoz değil, bir ailenin , umudunu ayaklar altına aldınız ,ezdiniz.Şimdi ne yapacak,bu adam.Örselenmiş yaşamı;eğer, tekrar canlanırsa,ondan bundan ,biraz daha borç bulacak,bir atım can daha diyecek ..Çocuklarım için bir atım can daha,allahım...Tekrar ...Tekrar..edecek bu süreçler..Ve  sonunda ,örselenmiş yaşam ,can çekişen yaşam, olacak.

    Can çekişirken; onu siz ,pazarlarda,umudu yitik gözlerle bakınırken göreceksiniz..Ama fark etmiyeceksiniz.Oysa orda o ,çiğnenen umudunu arıyordur.

    Bu durumu fark edenler ve umudunu arıyanları görenler için ise travma daha da kötüdür,insanlığa olan inancı yitirecekler..

    Sanal kahramanlara değil,gerçek kahramanlara; bu hayat ,helal olsun...

                                     saygılarımla