Parayı yiyebilir misiniz?

Siuların efsanevi lideri Tatanka Yotanka (Oturan Boğa), beyaz adamla yine kaldırılacağı, aldatılacağı bir anlaşma yapmak için Washington’a gittiğinde o büyük şehirde dilenen yoksul beyaz çocukları görür ve çok şaşırır;

“Bu kadar zengin insanlar varken çocukların aç kalması hayret verici” diye tepkisini gösterir.

Büyük Şef, insanların ellerindekini paylaşmamasını çok yadırgar.

Bu Amerikan Yerlilerinin insani yönünü ortaya koyar. İnsani bir tepkidir Büyük Şef’in gösterdiği, geçmişte ve günümüzde insanların görmediği, göstermediği bir duyarlılık.

Tam da “Komşusu açken tok yatan bizden değildir” anlayışının bir yansıması.

Yine bir başka Kızılderili Şefi, “Son ağaç kesildiğinde, son nehir kuruduğunda, son balık öldüğünde beyaz adam paranın yenmeyecek bir şey olduğunu anlayacak” demiş...

Ağaçlar kesiliyor, nehirler kuruyor, balıklar ölüyor...

Beyaz adam çok zengin oldu, çok parası var. Saraylarda, yalılarda oturuyor. En güzel arabalara biniyor, gemileri var, uçağı var.

Ama hala çocuklar açlıktan ölüyor.

Ama dünya tükeniyor. Rant uğruna; küçük bir azınlığın lüks ve israf içinde yaşaması uğruna gezegen tüketiliyor, ağaçlar kesiliyor, nehirler kuruyor, balıklar ölüyor.

Dünya eksilirken zenginlerin kasalarındaki para desteleri çoğalıyor. Para hırsı ve paranın sağladığı güç uğruna insanlık tükeniyor. Bakalım “beyaz adam” ne zaman anlayacak paranın yenmeyecek bir şey olduğunu!

Ya da anlayacak mı?

Gerçi anlasa bile iş işten geçmiş olacak.

Bu anlayışsızlık ortaya çıkardı 5 Haziran tarihini Dünya Çevre Günü olarak. Dünyayı yok etmek bindiğimiz dalı kesmekten başka bir anlam taşıyor mu? Elbette taşımıyor.

Sonsuz sınırsız sandığımız şeyler aslında hızla sona doğru gidiyor, yok oluyor.

Bunun farkında değiliz.

Görünen o ki farkına da varmayacağız.

Bizim olmayan ama bizim için hayati gerekliliği olanı bitiriyoruz.

Çocuklarımızı ise düşünmüyoruz.